Τι συμβαίνει όταν ένας Νορβηγός σκηνοθέτης αποφασίζει να ρίξει φως στην καθημερινότητα ατόμων της ακροδεξιάς, και κυρίως των γυναικών ηγετικών μελών της παράταξης; Δεδομένου ότι ο Χάβαρντ Μπούστνες ευελπιστεί να προβάλει την ευγένεια των συναισθημάτων της γυναικείας φύσης και να αποδείξει πως δεν μπορεί να είναι τόσο σκληρές όσο οι φασίστες, άντρες και πατεράδες τους, θα λέγαμε ότι δοκιμάζει μια πικρή απογοήτευση.

Στο ντοκιμαντέρ του παρακολουθούμε την εναγώνιο προσπάθειά του να ρίξει τις μάσκες των Κοριτσιών της Χρυσής Αυγής, να ανακαλύψει ότι, όχι δεν είναι δυνατόν να έχουν τόσο μίσος για μια μερίδα ανθρώπων. Δεν είναι δυνατόν να ασπάζονται ιδεολογίες που καταρρακώνουν και ευτελίζουν την λέξη άνθρωπος και να μην αηδιάζουν στην θέα όσων κάνουν τα «αρσενικά» της παράταξης, αλλά να δικαιολογούν και να υποστηρίζουν τις πράξεις τους.

«Δε με αγγίζει το θέμα».
«Τι σχέση έχει, βρε παιδιά; Ο ναζισμός είναι για την Γερμανία. Ο εθνικισμός είναι για την Ελλάδα».
_«Νεοναζί σημαίνει εθνικισμός στην Γερμανία.»

Αυτές είναι οι απαντήσεις που δίνουν τρεις διαφορετικές γυναίκες όταν «στριμώχνονται στην γωνία» από τον σκηνοθέτη για τις ιδεολογίες τους. Χρησιμοποιώντας ένα θλιβερό παιχνίδι λέξεων, προβάλλοντας άμυνα και προσποιητή αγανάκτηση επιχειρούν να βγουν από την δύσκολη θέση που τους τοποθέτησε και εν τέλει να κερδίσουν μια μάχη την στιγμή που δεν ξέρουν τί υποστηρίζουν, γιατί και από πού και ως πού. Πώς βρέθηκαν ξαφνικά να καλλιεργούν άλογη απέχθεια για ένα πληθυσμιακό κομμάτι τη στιγμή που τρέφουν απεριόριστη αγάπη, όπως η μικρή κόρη ενός ηγετικού μέλους για παράδειγμα, για τα ζώα.

Ο ρόλος των τριών γυναικών που πρωταγωνιστούν, ανάμεσά τους και η Ουρανία Μιχαλολιάκιου, κόρη του αρχηγού της Χρυσής Αυγής, ισχυροποιείται όταν οι άντρες του κόμματος προφυλακίζονται μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα τον Σεπτέμβριο του 2013. Τότε ο σκηνοθέτης συγκεντρώνει τα μεγαλύτερα αποθέματα πίστης του στην ιδέα ότι εφόσον οι γυναίκες θα αναλάβουν τα ηνία, θα προσπαθήσουν να ανακατευθύνουν την παράταξη και δεν θα δεχτούν να συνεχίσουν αυτό το αποτρόπαιο έργο κατακερματισμού κάθε έννοιας δημοκρατίας και σεβασμού στον άνθρωπο. Πιστεύει ακράδαντα πως η χώρα που γέννησε την Δημοκρατία δεν μπορεί να απαρτίζεται από τέτοια μυαλά. Οι ελπίδες του διαλύονται για ακόμα μία φορά καθώς παρακολουθεί τις γυναίκες να υψώνουν την φωνή τους, να επιδεικνύουν δυναμισμό υπερασπιζόμενες τις αξίες της Χρυσής Αυγής και να τις ενστερνίζονται όπως ποτέ άλλοτε. Χαρακτηριστικά, ακόμα και το μικρότερο κορίτσι του ντοκιμαντέρ, η «αθώα φωνή» παρουσιάζεται να θεωρεί λογική και μη κατακριτέα την εγκληματική πράξη εναντίον του Παύλου Φύσσα.

Μία σημαντική σκηνή του ντοκιμαντέρ είναι εκείνη στην οποία οι τρεις πρωταγωνίστριες βρίσκονται σε ένα ταβερνάκι δίπλα στην θάλασσα, μια τυπική εικόνα που θυμίζει ελληνικές συνήθειες. Τη στιγμή εκείνη ο Μπούστνες ρίχνει στο τραπέζι το θέμα της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα. Η στάση των γυναικών είναι απαθής, δεν τους αγγίζει, πιστεύουν πως δεν είναι αρμοδιότητά τους να ασχολούνται με θέματα που διαχειρίζονται οι άντρες. Παρακολουθούμε μια σειρά στερεοτύπων να ξετυλίγονται στο ντοκιμαντέρ και να συνοψίζονται στην άποψη πως η γυναίκα έχει ως σκοπό και υποχρέωση ως προς την κοινωνία την τεκνοποίηση.

Οι προβολές του δημιουργήματος του Νορβηγού, Τα κορίτσια της Χρυσής Αυγής (The Golden Dawn Girls), που διχάζει και αφήνει στον αέρα το κατά πόσο έχει ευθύνη ο ίδιος για τις ιδεολογίες και για τη σκοπιά από την οποία θα τις δείξει, θα πραγματοποιηθούν 18/4, στις 7.30 μ.μ. στο Γαλλικό Ινστιτούτο και 22/4, στις 5 μ.μ. στον κινηματογράφο Ααβόρα.

2

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here