Με αφορμή την παράσταση «Κάτι από το ημερολόγιο ενός τρελού», ο ταλαντούχος ηθοποιός Κωνσταντίνος Τσεντούρος μας εξηγεί πώς μπορεί ένας άνθρωπος να οδηγηθεί σε ακραίες συμπεριφορές και μας μιλά για τις δυσκολίες ενός ρόλου προβάλει αυτές.

«Εγώ πιστεύω πως όταν θέλεις κάτι πολύ, θα το αποκτήσεις. Αρκεί βέβαια ο στόχος σου να είναι ξεκάθαρος. Χαρακτηριστική φράση είναι αυτή που αναφέρει: Αν δεν κοιτάς εκεί που θέλεις να πας, στο τέλος θα πας εκεί που κοιτάς.»

1)Στο βιβλίο του Αλχημιστή ο Κοέλο αναφέρει πως όλα στη φύση είναι ένα. Θα μπορούσε η συνομιλία του ήρωα με τα σκυλιά να αποτελεί μέρος της θεωρίας αυτής;
Θα μπορούσε να έχει σχέση με αυτή τη θεωρία. Πιστεύω ότι ο ήρωας υπόκειται σε αυτή τη διαδικασία εξαιτίας κυρίως της ανάγκης του να επικοινωνήσει. Τα σκυλιά αδιαμφισβήτητα έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν αγάπη χωρίς αντάλλαγμα, αλλά και να την δέχονται. Είναι έτοιμα να αφιερώσουν τη ζωή τους στον άνθρωπο και να γίνουν ο πιο πιστός του φίλος. Ο ήρωας μας γνώριζε πως μόνο αυτά θα τον ακούσουν χωρίς να τον χλευάσουν, σε αντίθεση με τους ανθρώπους, οι οποίοι έβαζαν φραγμούς στην επικοινωνία μαζί του. Έτσι λοιπόν ήταν μονόδρομος η συνομιλία του με τα σκυλιά.

2)Υπάρχει μια άποψη που υποστηρίζει πως ελεύθερος είναι αυτός που βλέπει αυτό που δύναται να γίνει στο μέλλον και συμπεριφέρεται με βάση αυτό και όχι αυτό που είναι την παρούσα στιγμή. Ο Αξέν είναι τρελός ή διεκδικεί μια τέτοια σπάνια ελευθερία;
Πιθανόν να είναι έτσι, με βάση τις συγκυρίες πάντοτε. Κάθε άνθρωπος έχει τη δική του ξεχωριστή πορεία και αφετηρία. Σύμφωνα με την κατάσταση του ήρωα, μάλλον ο μόνος τρόπος ελευθερίας του θα ήταν να φανταστεί πως θα είναι το μέλλον και να κατοικεί εκεί πνευματικά.

3)Στο έργο αναφέρει ο ήρωας ότι η ηλικία των 38 δεν αποτελεί εμπόδιο στην κοινωνική ανέλιξη. Υπάρχουν ακόμα ευκαιρίες για σπουδές ή νέα εργασία. Συμφωνείτε με αυτή την άποψη; Είναι εφικτό αυτό στην Ελλάδα του σήμερα;
Ναι βεβαίως. Εγώ πιστεύω πως όταν θέλεις κάτι πολύ, θα το αποκτήσεις. Αρκεί βέβαια ο στόχος σου να είναι ξεκάθαρος. Χαρακτηριστική φράση είναι αυτή που αναφέρει: «Αν δεν κοιτάς εκεί που θέλεις να πας, στο τέλος θα πας εκεί που κοιτάς». Δηλαδή, αν έχεις ξεκάθαρο στόχο και διανύεις την πορεία που θα σε οδηγήσει σε αυτόν, πιστεύω, πως ανεξάρτητα από τις δυσκολίες και τα εμπόδια που θα παρουσιαστούν, θα τα υπερνικήσεις όποια κι αν είναι η ηλικία σου.

4)Η ψυχική επιδείνωση του ήρωα οφείλεται εξαρχής στην έντονη ανασφάλεια, η οποία απέτρεπε την αυτογνωσία του;
Σύμφωνα με τους ειδικούς και όσα έχω διαβάσει για αυτόν τον άνθρωπο, όλα ξεκίνησαν από την απομόνωση. Ακολούθησε η ανάγκη του για επικοινωνία, οδηγώντας σε ένα είδος ψύχωσης κι έτσι κατέληξε να έχει σχιζοφρένεια. Σχιζοφρενής είναι αυτός που πάσχει από βαριά ψυχωτική διαταραχή. Αλλοιώνονται η εσωτερική και εξωτερικής πραγματικότητα του ήρωά μας ο οποίος βλάπτει τη ζωή του μέσω της συμπεριφοράς του, συγχέοντας το πραγματικό με το φανταστικό. Μπορεί να επικοινωνεί σε ένα επίπεδο, το οποίο δεν έχει καμία σχέση με τον χωροχρόνο, που τοποθετείται τη δεδομένη στιγμή. Πολλοί ειδικοί λένε ότι ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων είναι πιθανό να μπει σε αυτή τη διαδικασία. Λόγω κυρίως της απομόνωσης, μπορεί κάποιος να γίνει ψυχωτικός. Πολλοί άνθρωποι σήμερα είναι θλιμμένοι, γιατί ξεχνούν να χαίρονται με τα απλά κι ουσιαστικά πράγματα της ζωής. Ο Αξέντι έγινε καταθλιπτικός, γιατί στενοχωριόταν πολύ για αυτό που είναι, ένας γραφιάς μονάχα σε έναν κόσμο αξιωματικών. Δεν μπορούσε να πετύχει τους στόχους του εξαιτίας της κοινωνικοπολιτικής κατάστασης, που υπήρχε τότε στη Ρωσία. Όπως συμβαίνει και τώρα στην Ελλάδα, όπου νέα παιδιά αναγκάζονται να φύγουν στο εξωτερικό για να κυνηγήσουν τα όνειρα τους, αφού δεν υπάρχουν εδώ οι κατάλληλες δομές. Για αυτό και το έργο είναι τόσο επίκαιρο.

5)Θεωρείτε ότι ο ανεκπλήρωτος έρωτας τον οδήγησε το τέλμα ή η συνειδητοποίηση πως δεν ήταν αρκετός για την κοπέλα που επιθυμούσε;

Βίωσε το ότι δεν είναι αρκετός όταν αναγκάστηκε να γίνει, στο μυαλό του, ο βασιλιάς της Ισπανίας. Πίστευε ότι για να κερδίσει αυτή τη γυναίκα έπρεπε να γίνει κάτι πολύ σημαντικό. Και τι παραπάνω από Βασιλιάς! Εφόσον παρουσιάστηκε σε εκείνη ως ο Φερδινάνδος ο Έ και τον θεώρησε τρελό, δεν υπήρχε πια άλλος τρόπος να την κατακτήσει. Άρχισε έτσι να χάνεται περισσότερο στις σκέψεις του, φτάνοντας στο τέλμα του.

6)Ένας ρόλος που αφορά κάποια ψυχική διαταραχή θα απαιτεί ιδιαίτερη διακριτικότητα. Αντιμετωπίσατε δυσκολίες σχετικά με αυτό; Είχατε δεύτερες σκέψεις σχετικά με την αντίληψη του κοινού απέναντι σε αυτό;

Είχα όντως δεύτερες σκέψεις και για αυτό μπήκα στη διαδικασία να το διασκευάσω. Την περίοδο που άρχισα να δουλεύω το έργο, δεν μπορούσα να συνεργαστώ με τους σκηνοθέτες που εκτιμούσα και μπορούσα να εμπιστευτώ. Επομένως, ήταν μονόδρομος να το σκηνοθετήσω μόνος μου.  Παρουσίασα τον ήρωα σαν κλόουν επί σκηνής με τη λογική ότι δέχεται χλευασμό και απομονώνεται ακούγοντας τα κοροϊδευτικά γέλια του κοινού. Υπάρχουν ονειρικά σημεία στο έργο, όπου διασκεδάζει τον κόσμο που γελά μαζί του κι ύστερα ξυπνάει από αυτόν τον εφιάλτη. Έχοντας στο μυαλό μου τον κλόουν ξεκλείδωσα υποκριτικά την πιο αστεία πλευρά του ήρωα χωρίς να είναι αυτοσκοπός μου να βγει ο ήρωας αστείος. Ο Αξέντι Ιβανοβιτς πάσχει επί σκηνής και το κοινό, στο οποίο απευθύνεται, πάσχει μαζι του. Η παράσταση είναι ζωντανός οργανισμός, και είναι πάντα διαφορετική όπως
και το κοινό. Επικοινωνώ μαζί του και καταλαβαίνω τις αντιδράσεις του.

Λίγα λόγια για την παράσταση θα βρείτε εδώ:

«Κάτι από το ημερολόγιο ενός τρελού» στο θέατρο Λύχνος

7

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.