22 Φεβρουαρίου 1943. Η Sophie Scholl, με τον αδερφό της Hans και τον συνεργάτη τους Christoph Probst, οδηγούνται στη γκιλοτίνα, έπειτα από μια δίκη-παρωδία. Η Σόφι ήταν μόλις 22 ετών.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

Γεννημένη στο Forchtenberg της Γερμανίας, η Sophie, το τέταρτο παιδί της οικογένειας, μεγάλωσε πλάι στις αρχές της Λουθηρανής μητέρας της και του Αντι-Ναζιστή πατέρα της. Το 1940, αποφοιτώντας από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, δυσκολεύτηκε να κατατοπιστεί για τη μετ΄έπειτα πορεία των σπουδών της, καθώς τα πάντα -κυρίως στο τομέα της εκπαίδευσης- ήταν “νοθευμένα” με Χιτλερικές επιρροές. Η αγάπη της για τη μόρφωση και τα παιδιά την οδήγησαν να εργαστεί για μικρό χρονικό διάστημα ως δασκάλα νηπιαγωγείου, πριν τη τελική της εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο. Έτσι, τον Μάιο του 1942, γίνεται δεκτή στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, φοιτήτρια βιολογίας και φιλοσοφίας. Τη περίοδο εκείνη κοινωνικοποιήθηκε με ομοϊδεάτες φίλους του μεγαλύτερου αδερφού της Χανς, ο οποίος φοιτούσε στο τμήμα Ιατρικής.

THE WHITE ROSE SOCIETY

Η ιδέα του “Λευκού Ρόδου”, φυτεύτηκε στο αντιεξουσιαστικό πνεύμα των νεαρών, χάρη αφενός, σε μια αντιναζιστική ομιλία του Ρωμαιοκαθολικού Επισκόπου, “Λιοντάρι του Munster”, αφετέρου, στην αλληλογραφία που διατηρούσε η Sophie με τον σύντροφο της Fritz Hartnagel, που πολεμούσε στο Ανατολικό Μέτωπο. Οι λεπτομερείς περιγραφές του Fritz, σόκαραν! Οι Γερμανοί, σκότωναν και έσφαζαν Σοβιετικούς, δολοφονούσαν μαζικά Εβραίους και βανδάλιζαν τις περιουσίες τους. Αποτρόπαια εγκλήματα που η συνείδηση, στρατιωτών και πολιτών της Γερμανίας, δε μπορούσε να χωρέσει.

Αρχικά, το “Λευκό Ρόδο”, συγκροτήθηκε απ΄τους Hans Scholl, Will Graf και Christoph Probst, ενώ η Sophie εντελώς τυχαία διάβασε μια φυλλάδα της οργάνωσης που βρήκε στο πάτωμα της σχολής της. Όταν συνειδητοποίησε πως ο αδερφός της αρθρογραφούσε για το “Λευκό Ρόδο”, ζήτησε αμέσως να ενταχθεί και η ίδια. Αν και οι περισσότεροι νομίζουν πως η Sophie ήταν επιμελήτρια των πολιτικών Φυλλάδων, στη πραγματικότητα η βοήθεια της υπήρξε πιο χρήσιμη και ουσιώδης μιας και ήταν το άτομο που σκόρπιζε τα χαρτιά. Το γεγονός ότι ήταν γυναίκα, μείωνε τις πιθανότητες να γίνει αντιληπτή απ΄τη Γκεστάπω.

Η διάρκεια ζωής της “The White Rose Society”, οριοθετήθηκε χρονικά από τον Ιούνιο του 1942 έως και τον Φεβρουάριο του 1943, ενώ μέσα στο διάστημα αυτό τυπώθηκαν χιλιάδες αντίγραφα από έξι φυλλάδια, προσπαθώντας με αυτό το τρόπο να ξεσηκώσουν τον Γερμανικό λαό κατά της Ναζιστικής κυβέρνησης, εστιάζοντας παράλληλα και στο θρησκευτικό τους φρόνημα. Το όνομα της οργάνωσης βρήκε ο Αλεξάντερ Σμόρελ (φοιτητής και μέλος της οργάνωσης), από τον αγαπημένο του Ντοστογιέφσκι και ένα απόσπασμα απ΄το έργο “Αδερφοί Καραμαζώφ”.

ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ, ΔΙΚΗ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ

Την ώρα που τα αδέρφια Σολ, στις 18 Φεβρουαρίου 1943, έριχναν το έκτο επαναστατικό φυλλάδιο στο Πανεπιστήμιο, έγιναν αντιληπτοί από έναν φύλακα, ο οποίος δεν άργησε να καλέσει την αστυνομία. Τη σύλληψη του Hans και της Sophie, ακολούθησαν κι άλλες συλλήψεις μελών όπως του Σμόρελ και του καθηγητή Χούπερ. Με συνοπτικές διαδικασίες, στις 22 Φεβρουαρίου οι Scholls και ο Probst (πατέρας δύο μικρών παιδιών), εκτελέστηκαν δια απαγχονισμού. Οι εκτελέσεις των υπολοίπων ήρθαν μέσα στους επόμενους μήνες.

Στο δικαστήριο η Sophie υπερασπίστηκε τον εαυτό και τους συνεργάτες της με τα εξής λόγια:

“Κάποιος,τέλος πάντων, έπρεπε να κάνει την αρχή. Όσα γράψαμε και είπαμε τα πιστεύουν και άλλοι. Απλά δε τολμούν να εκφραστούν όπως εμείς.”

Μετά τις δολοφονίες τους, ένα αντίγραφο του 6ου φυλλαδίου , πέρασε τα σύνορα της Γερμανίας παράνομα και έφτασε στην Αγγλία. Στα μέσα της ίδιας χρονιάς, η Γερμανία γέμισε με εκατομμύρια αντίγραφα, καθώς οι Σύμμαχοι έριξαν το “Μανιφέστο των φοιτητών του Μονάχου” αεροπορικώς.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΙΜΟΤΗΤΑ

Τα ονόματα των Sophie και Hans Scholls, υπάρχουν πλέον σε όλη τη Γερμανία, σε δρόμους και σχολεία. Προτομή της νεαρής ηρωίδας κοσμεί τη Βαυαρία, ενώ το Πανεπιστήμιο του Μονάχου, ,μετονομάστηκε σε Geschwister- Scholl. Το 2004, σε εθνικό τηλεοπτικό διαγωνισμό για τους σπουδαιότερους Γερμανούς όλων των εποχών, τα αδέρφια Scholl, κατέκτησαν τη 4η θέση, φτάνοντας ψηλότερα απ΄τους Αινστάιν, Μπαχ και Γουτεμβέργιο.

Το Νοέμβριο του 1999, ο Christoph Probst, μπήκε στη Μαρτυρολογία της Καθολικής Εκκλησίας και ο Ρωσογερμανός Αλεξάντερ Σμόρελ, ανακηρύχθηκε Άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία το 2012, γνωστός και ως Άγιος Αλέξανδρος εν Μονάχω.Η μνήμη του τιμάται 13 Ιουλίου, μέρα κατά την οποία αποκεφαλίστηκε.

Το παράδειγμα βίου και μαρτυρίου όλων αυτών των διεθνών Ηρώων, που θυσιάστηκαν για τα ιδανικά της Ειρήνης, της Πίστης και της Ανθρωπότητας, είθε να φέγγει στην αιωνιότητα που οι ίδιοι χάραξαν στην ιστορία. Ο αγώνας τους ήταν , είναι και θα είναι, το πιο τρανό υπόδειγμα εξάλειψης του ρατσισμού, του πολιτικού φανατισμού και της καταπάτησης της Ελευθερίας Λόγου.

Αιωνία Η Μνήμη Τους!

 

1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.