To 2010, η πρώην κατάδικος Piper Kerman κυκλοφορεί το βιβλίο της Orange Is The New BlackMy Year In A Women’s Prison, στο οποίο αφηγείται τις εμπειρίες της από τις ομοσπονδιακές φυλακές γυναικών, ως αποτέλεσμα της ανάμειξής της με το εμπόριο ναρκωτικών, στο οποίο την είχε παρασύρει η τότε κοπέλα της. Τρία χρόνια μετά, τα απομνημονεύματά της μετατρέπονται σε κωμικοδραματική σειρά του Netflix, με πρωταγωνίστριες τις Taylor Schilling και Laura Prepon, μεταξύ πολλών άλλων.  

Πηγή: https://www.vanityfair.com/hollywood/2019/07/orange-is-the-new-black-finale-character-endings

Στην τελευταία σεζόν, παρακολουθούμε τις προσπάθειες της πρωταγωνίστριας και μερικών άλλων χαρακτήρων να ενσωματωθούν και πάλι στην κοινωνία και να αποκαταστήσουν τους δεσμούς με τα οικογενειακά και φιλικά τους πρόσωπα, σε αντιδιαστολή με τις ζωές των χαρακτήρων που παραμένουν κρατούμενοι. Νέα πρόσωπα εμφανίζονται, με την επέκταση της φυλακής και την προσθήκη κέντρου κράτησης μεταναστών. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι η εξέλιξη ορισμένων χαρακτήρων, σε μια σειρά που, κατά τα άλλα, δεν έχει κάνει σημαντικά βήματα στο character development. 

Πηγή: https://www.billboard.com/articles/columns/latin/8524180/orange-is-the-new-black-season-7-soundtrack-spanish-language-highlights

To Orange Is The New Black, δεν είναι μια απλή κωμωδία, ούτε ένα απλό δράμα φυλακής. Κατά τη διάρκεια των 7 κύκλων, η δημιουργός, Jenji Kohan, προσεγγίζει ένα σύνολο κοινωνικοπολιτικών ζητημάτων, άλλοτε με χιουμοριστικό και άλλοτε με ωμό τρόπο. Ήδη από την πρώτη σεζόν, κεντρικό θέμα της σειράς αποτελεί το δυσλειτουργικό αμερικανικό σωφρονιστικό σύστημα, αλλά και η μεταχείριση των Αφροαμερικανών και των αλλοεθνών εν γένει από την κυβέρνηση και την αστυνομία. Στον τελευταίο κύκλο, αυτό συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό, αφού, μέσα από τις ζωές των κρατούμενων μεταναστών, θίγονται οι αντιμεταναστευτικές πολιτικές των ΗΠΑ, η πολιτική διαχωρισμού των παιδιών από τους γονείς, αλλά και οι άθλιες συνθήκες που υποχρεώνουν τους μετανάστες να φύγουν από τον τόπο τους, οι θυσίες που κάνουν με την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή και οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν όταν απελαύνονται. 

Πηγή: https://www.bustle.com/p/how-the-oitnb-season-7-writers-kept-the-immigration-plotlines-depressingly-real-18360949

Οι ψυχικές ασθένειες και, ιδιαίτερα, η αντιμετώπιση των ψυχικά ασθενών κρατουμένων, αποτελεί επίσης κεντρικό θέμα της σειράς, καθ’ όλη τη διάρκειά της. Ο τελευταίος κύκλος, παρουσιάζει την κατάθλιψη, τον αυτοτραυματισμό και την αυτοκτονία, τόσο μέσα από βίαιες σκηνές, όσο και μέσα από υπαρξιακούς διαλόγους. Ένα δυνατό σημείο της σειράς είναι το σενάριο, αφού δεν είναι λίγες οι φορές που φιλοσοφικές σκέψεις και υπαρξιακοί προβληματισμοί μεταφέρονται επιτυχώς λακωνικά και μέσα από την αργκό εγκληματιών.

Πηγή: https://www.vox.com/culture/2019/7/25/8910509/orange-is-the-new-black-final-season-review-finale-netflix-piper

Πιο επίκαιρη από ποτέ, η έβδομη σεζόν κάνει αναφορές στη σεξουαλική κακοποίηση και στο κίνημα Me Too, με τον φεμινισμό αλλά και τα LGBTQ+ άτομα να βρίσκονται στο προσκήνιο. 

Πηγή: https://www.youtube.com/watch?v=fojPqGMtxHg

Για μια ακόμη σεζόν, το soundtrack δεν απογοητεύει, με ταιριαστά κομμάτια να ακούγονται στο τέλος κάθε επεισοδίου. Η σειρά κλείνει  με ένα ικανοποιητικό, σε ρεαλιστικά πλαίσια, φινάλε, με αρκετούς χαρακτήρες να ξεκινούν μια καλύτερη ζωή και με άλλους να έρχονται αντιμέτωποι με μια τραγική μοίρα. 

Μπορείτε να δείτε τα opening credits, με το theme song You’ve Got Time της Regina Spektor εδώ.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.