Δεκαετία του ’60 και ο ελληνικός κινηματογράφος αλλάζει σελίδα.  Μια Ελλάδα που είχε ανάγκη να ξεχαστεί και να αλλάξει πορεία, που είχε ανάγκη να νιώσει ανέμελη και να διασκεδάσει. Αυτή η Ελλάδα λοιπόν υποδέχεται το κινηματογραφικό μιούζικαλ. Χορός, θέαμα, λάμψη ,φτερά και πούπουλα προσδίδουν νότες πολυτέλειας σε κάθε του κίνηση.Με σχεδιαστές στο δυναμικό του που δημιουργούν statement και προσφέρουν στο κοινό μία εικόνα κόσμημα, μπορεί άπιαστη για πολλούς, αλλά απόλυτη φαντασίωση για κάθε γυναικείο κορμί.

Πως να μην είναι φυσικά όταν η Ελληνίδα πλέον μαθαίνει από τον καλύτερο τι σημαίνει μόδα Παρισιού. Είναι σημαντικό να αναφερθούμε στον Γιάννη Βούρο, ο οποίος σπούδασε μοντελίστ, όπως λέγανε τότε τους σχεδιαστές, στο Παρίσι. Έμαθε από πρώτο χέρι την πραγματική μόδα.. την couture.. ανάμεσα στους Dior, Chanel, Balmain, Givenchy κ.α. Ήταν φυσικό επακόλουθο τα σύνολα που έφτιαχνε ,από ένα απλό φόρεμα έως ένα θεατρικό κοστούμι ,να είναι αριστουργήματα. Απλά κοσμήματα. Κοσμήματα που τα φορούσε όλη η αφρόκρεμα του ελληνικού κινηματογράφου.

Παρατηρώντας εκτενέστερα τα σύνολα των Ελληνίδων πρωταγωνιστριών της εποχής θα διαπιστώσει κανείς ότι μέχρι τότε τo κοσμήματα, ως αξεσουάρ στα σύνολα τους είναι ελάχιστα έως και μηδαμινά. Περιορίζονταν τις περισσότερες φορές σε μικρά σκουλαρίκια και βραχιόλια ή λεπτεπίλεπτα κολιέ που περνούσαν έως και απαρατήρητα. Σίγουρα κομψά και σικάτα αλλά αρκετά απλά από πλευράς στυλιζαρίσματος της εμφάνισης. Δικαιολογημένα βέβαια ,αν σκεφτεί κανείς ότι με το ίδιο υλικό, ύφασμα και pattern σχεδίαζαν από το φόρεμα και το παλτό, μέχρι και το παπούτσι. Όταν μιλάμε για μόδα και υψηλή ραπτική όλα είναι εφικτά.

Η Μάρω Κοντού το 1960 στα “Κίτρινα γάντια” περιορίζεται σε απλές αλυσίδες που κοσμούν είτε το λαιμό είτε τον καρπό της χωρίς να τραβούν ιδιαίτερη προσοχή. Μάλιστα λόγω του ασπρόμαυρου φιλμ της εποχής κάποιες φορές χάνονται και από το οπτικό πεδίο του θεατή. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο στόχος του στυλίστα επιτεύχθει καθώς δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από τη καθηλωτική φρεσκάδα και νεανικότητα της.

 

 

 

 

 

 

 

Το 1968 συνεχίζει να τρελαίνει τους πάντες με το ανεπανάληπτο στριπτίζ της στη ταινία “Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη”. Για πρώτη φορά παγκοσμίως αυτό έγινε με παντελόνι και ποιος άλλος το σχεδίασε, από τον πρωτοπόρο της εποχής Γιάννη Βούρο. Σχεδίασε ένα σύνολο από μπλούζα και παντελόνι σε έντονους χρωματικούς συνδυασμούς με φτερά στις άκρες και δύο φερμουάρ αντιδιαμετρικά της παντελόνας ώστε να την αποχωρίζεται εύκολα. Στο τέλος μένει με μία κεντημένη στο χέρι ολόσωμη φόρμα και κρυστάλλους να κοσμούν τα επίμαχα σημεία της και την κεφαλή της. Το απόλυτο στριπτίζ έχω να πω εγώ.

 

Η αξεπέραστη Πασταφλώρα… Μαίρη Αρώνη το 1966 στο “Η Γυναίκα μου τρελλάθηκε” πέρα από τον άντρα της τρελαίνει και εμάς με τις απίστευτες εμφανίσεις της. Κάθε της εμφάνιση η μία καλύτερη από την άλλη. Λεπτεπίλεπτα κοσμήματα με πέρλες και ασήμι τονίζουν το ιδιαίτερο φόρεμα της. Ενώ από την άλλη στο ζενίθ της “τρέλας” της μας μαγεύει με  το  κολιέ από πέρλες που στηρίζεται από μία βαριά ,επιβλητική , ασημένια καρφίτσα με κρυστάλλους στο μπούστο της. Το κολιέ αυτό με τα ασορτί μακριά της σκουλαρίκια προσδίδουν επιπλέον κίνηση και την μαγεία που αρμόζει σε μία αέρινη και αραχνοΰφαντη εμφάνιση όπως αυτή.

Μεγάλα κολιέ με πολλαπλές σειρές από πέρλες διαφόρων μεγεθών δημιουργούσαν στυλ εκκεντρικά για την εποχή τόσο όσο. Τόσο έντονα ώστε να κάνουν μία εμφάνιση μοναδική και όχι υπερφορτωμένη. Το αξέχαστο χρυσό κολιέ της Ρένας Βλαχοπούλου  στην ταινία “Μια Τρελή Τρελή Σαραντάρα” προσέδιδε μια επιπλέον χλιδή στο επίσημο μαύρο ένδυμά της μαζί με έντονη έθνικ διάθεση. Το κομπολόι… απλά έρωτας, ολοκλήρωνε την εικόνα αυτού του ειδώλου.

Μεγάλα εκκεντρικά σκουλαρίκια που θυμίζουν ντισκόμπαλες από κλωστές, ύφασμα ή χάντρες φορέθηκαν από τη Μάρθα Καραγιάννη κατά τη διάρκεια των εντυπωσιακών της χορογραφιών ενώ η Αλίκη Βουγιουκλάκη τόνιζε την glam πλευρά των συνόλων της.

Σκουλαρίκια και κρίκοι από γυαλί και πλαστικό ολοκληρώνουν εμφανίσεις δημιουργώντας απόλυτα εναρμονισμένους συνδυασμούς αλλά και έντονες αντιθέσεις. Ενώ αντίστοιχα υπερμεγέθη υφασμάτινα σκουλαρίκια σε σχήμα λουλουδιού αποδείκνυαν πόσο μπροστά για την εποχή τους υπήρξαν οι δημιουργοί τους.

Τσόκερ, σκουλαρίκια και βραχιόλια από πέρλες, ζιρκόνιον και διαμάντια προσέδιδαν στο κοινό εμφανίσεις απαράμιλλου πλούτου, στυλ και κομψότητας τονίζοντας ερωτικά τα σωστά σημεία του γυναικείου σώματος.

 

 

xoxo LilaLounAr.t

 

8 πράγματα που δεν γνώριζες για τη ζωή του θρυλικού Alexander McQueen

Δες τη σελίδα μας στο Facebook

Δες τη σελίδα μας στο Instagram

 

5

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.