Το Σάββατο 26 Νοεμβρίου για άλλη μια φορά στην εκπομπή Rising with the stars του ραδιοφωνικού σταθμού του Εργαστηρίου Δημοσιογραφία του Παντείου Πανεπιστημίου Spam Radio(spamradio.gr) ήρθε μια ιδιαίτερα ξεχωριστή καλεσμένη. Η Κέλλυ Κουνάκη, η απίστευτα ταλαντούχα μουσική καλλιτέχνιδα έδωσε μια εκτενής συνέντευξη και μας άνοιξε την καρδιά της για πολλά θέματα.

Για όσους δεν την γνώριζαν ήδη η Κέλλυ δεν είναι απλά  ανερχόμενη καλλιτέχνιδα. Αντίθετα θα λέγαμε, καθώς έχει ήδη μια μακροχρόνια και ιδιαίτερα επιτυχημένη καριέρα. Έχει σπουδάσει στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών Ανώτερα Θεωρητικά και Σύγχρονο Τραγούδι με την κορυφαία καθηγήτρια Άννα Διαμαντοπούλου. Εκεί πήρε το πτυχίο της με άριστα παμψηφεί και με διάκριση από τον συνθέτη Μάριο Τοκά που ήταν πρόεδρος της επιτροπής.

Το 1990 ξεκινά την καριέρα της ως τραγουδίστρια. Το 1991 εκπροσωπεί την Ελλάδα σε διεθνές φεστιβάλ στη Βουλγαρία όπου κατακτά την έννατη θέση από 18 χώρες. Έχει δουλέψει στα καλύτερα piano restaurants της Αθήνας και έχει συνεργαστεί με κάποια πολύ μεγάλα ονόματα όπως είναι η Βίκυ Μοσχολιού, η Λίτσα Διαμάντη, ο Μάνος Ξυδούς από τους Πύξ Λάξ, τον συνθέτη Τάσο Παπαβασιλείου, τον Δημήτρη Μητροπάνο και με τον Αντώνη Καλογιάννη.

Επίσης για 6 συνεχή χρόνια συμμετέχει στο διεθνές φεστιβάλ FIMU στο BELFOR της Γαλλίας εκπροσωπόντας την Ελλάδα, κατέχοντας την 5η θέση ανάμεσα σε πάνω από 60 χώρες. Από το 2004 ξεκινάει την καριέρα της σαν καθηγήτρια φωνητικής και σύγχρονου τραγουδιού όπου συνεχίζει μέχρι και σήμερα.

Κέλλυ Κουνάκη

Mίλησε μας λίγο για τις συνεργασίες σου.

Λοιπόν, με την Βίκυ Μοσχολιού, με την Λίτσα Διαμάντη είχα την τιμή. Αργότερα συνεργάστηκα με ορχήστρα του ΟΤΕ όπου συμμετείχα σε συναυλία του Μάνου Ξυδούς από τους Πυξ Λαξ. Είχαμε με τον μεγάλο συνθέτη Σπύρο Παπαβασιλείου ο οποίος έχει γράψει τα τραγούδια για πάρα πολλούς και μεγάλους τραγουδιστές με τους οποίους τραγουδήσαμε και μαζί όπως είναι ο Δημήτρης Μητροπάνος, τον Αντώνη τον Καλογιάννη, τη Δούκισα, την Κούκα, τον Γιάννη τον Πάριο, έχει γράψει πάρα πολλά τραγούδια αυτός ο συνθέτης. Το 2006 με 2008 ξεκινάω τη συνεργασία μου με τον δήμο Αμαρουσίου όπου συνεργάστηκα και με τον Γιάννη τον Μαρκόπουλο, με τον οποίο κάναμε και μια συναυλία μαζί στην οποία συμμετείχε και ο Κώστας ο Μακεδόνας και συνεχίζονται οι συνεργασίες.

Είναι τρομερές όλες οι συνεργασίες και με μεγάλα ονόματα της μουσικής σκηνής. Θα πρέπει να έχει τρομερές αναμνήσεις από όλα αυτά.

Είναι φοβερές εμπειρίες, ναι, να συνεργάζεσαι με τέτοιους ανθρώπους. Έχεις να πάρεις πάρα πολλά.

Θα ξεχώριζες κάποιες από αυτές τις συνεργασίες περισσότερο;

Όλες είχανε κάτι το ξεχωριστό. Βέβαια θα ξεχωρίσω λίγο παραπάνω τη συνεργασία μου με τη Βίκυ τη Μοσχολιού, η οποία ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος. Είχαμε γίνει φίλες ουσιαστικά, είχα να πάρω πάρα πολλά από εκείνη και την φίλη της ή την επιστήθια μάλλον φίλη της την Αρετή. Επίσης έχω να ξεχωρίσω τη βραδινή συναυλία που κάναμε με τον Μάνο τον Ξυδούς- επίσης πολύ μεγάλος καλλιτέχνης και άνθρωπο. Ήταν μια φοβερή εμπειρία. Και φυσικά με τον Γιάννη τον Μαρκόπουλο και τον Κώστα τον Μακεδόνα ήταν κάτι το ξεχωριστό.

Μια συνεργασία που δεν έχεις κάνει ακόμα και θα ήθελες να κάνεις;

(Γέλια) Ωραία ερώτηση αυτή! Αυτό που θα ήθελα πάρα πολύ είναι να βρεθώ στη σκηνή με τη Δήμητρα τη Γαλάνη, την οποία και λατρεύω. Την θεωρώ πολύ κορυφαία. Όπως επίσης και με την Άλκηστης πρωτοψάλτη(θα ήθελα να συνεργαστώ).

Πες μα λίγο περισσότερο για τις μουσικές σου επιρροές.

Στα 15 με 16 χρονών είχα ξένο ρεπερτόριο. Μου άρεσε πάρα πολύ ή μάλλον είναι η αγαπημένη μου τραγουδίστρια: Η Barbara Streisand. Δεν ξέρω αν την γνωρίζετε οι νεότερες γενιές. Από εκείνη θα επηρεαστώ πάρα πολύ, όπως επίσης θα επηρεαστώ πάρα πολύ και από τη Whitney Hewston. Ε αυτή νομίζω την ξέρετε(γέλια). Αργότερα όταν άρχιζα να μπαίνω στο ελληνικό ρεπερτόριο και άρχισα να τραγουδάω ως επαγγελματίας, επηρεάστηκα τρομερά, πάτησα αν θέλει επάνω, στη Μαρινέλλα. Την θεωρώ μύθο στο ελληνικό τραγούδι. Αργότερα η Άννα Βίσση μου άρεσε πάρα πολύ. Και γενικά μου αρέσει να τραγουδάω ελληνικές μπαλάντες και πιο έντεχνες και πιο λαϊκές από τα μεγάλα ονόματα όπω είναι η Τζένη Βάνου, η Χαρούλα η Αλεξίου, πληθώρα ονομάτων δεν μπορώ να είμαι τόσο συγκεκριμένη πάνω σε αυτό.

Τι είναι αυτό που σε κέρδισε στην μουσική και αποφάσισες να ασχοληθείς με αυτήν επαγγελματικά;

Ναι, η μουσική είναι η ζωή μου όλη. Μπορώ να σου πω ότι γεννήθηκα με τη μουσική στο αίμα μου. Την φλέβα την καλλιτεχνική την είχα πάρει από την γιαγιά μου, η οποία είχε μια φωνή απίστευτη. Δεν σκόπευα ποτέ να ασχοληθώ με τη μουσική και το τραγούδι επαγγελματικά. Εγώ για γυμναστική ακαδημία πήγαινα(γέλια). Αλλά ένα πρόβλημα υγείας από την πολύ κακή προπόνηση οδήγησε στο να μου απαγορεύσουν να συνεχίσω να ασχολούμαι με τον αθλητισμό γιατί μου δημιουργήθηκε ένα μόνιμο πρόβλημα και έτσι μπορώ να πω πως η ζωή με πήγε προς την μουσική. Από τη χορωδία του σχολείου βασικά που ενθουσιαστήκαν όταν με άκουσαν και έτσι με πήγαν στο ωδείο και από εκεί ξεκίνησα. Βέβαια μπορώ να πω ότι ξεκίνησα με κορυφαίες καθηγήτριες, όπως είπες και εσύ με την Άννα την Διαμαντοπούλου, η οποία είναι και βραβευμένη στην Ελλάδα ως η καλύτερη δασκάλα στο σύγχρονο τραγούδι και τη Στέλλα τη Μακρυγιάννη στα θεωρητικά η οποία είναι καταπληκτική με ένα κορυφαίο ωδείο όπως είναι το Εθνικό Ωδείο Αθηνών και συνεχίζω.

dsc_0006

Και αφού μιλήσαμε για τις συνεργασίες που έχεις κάνει, θέλουμε να μας πεις ποια συνεργασία θα ήθελες να επαναληφθεί ή αν θα άλλαζες κάτι σε αυτές που έχεις ήδη πραγματοποιήσει.

Σίγουρα θα ήθελα να ξανακάνω με τον Γιάννη τον Μαρκόπουλο γιατί τον θεωρώ πολύ ιδιαίτερο συνθέτη με πολύ δυναμισμό και κάτι το οποίο εμένα μου ταιριάζει. Όσο για το αν θα άλλαζα, όχι δεν θα άλλαζα γιατί μου έχουν δώσει πολλά αυτές οι συνεργασίες που έχω κάνει.

Αυτό τον καιρό κάνεις κάποια live στα οποία θα μπορεί να έρθει να σε δει και να σε ακούσει ο κόσμος;

Ετοιμάζω να κάνω. Βέβαια οι ημερομηνίες δεν έχουνε κλείσει. Ετοιμάζουμε να κάνουμε ένα αφιέρωμα στον Σταύρο τον Κουγιουμτζή, επίσης μεγάλο λαϊκό συνθέτη, με έναν πολύ αγαπημένο μου φίλο και μαθητή τον Πάνο τον Πλέτζα. Λέμε να το κάνουμε στο Χυτήριο. Ακόμα δεν έχουμε ημερομηνία. Θα σας ενημερώσουμε όμως προσεχώς.

Σχετικά με τα live τώρα πάλι. Θα θέλαμε να μας πεις για το συναίσθημα που σε κυριεύει όταν τραγουδάς μπροστά σε κόσμο κάτι που εμείς το έχουμε δει έχοντας σε παρακολουθήσει αρκετές φορές.

Είναι μια μαγική στιγμή. Έχω δουλέψει 24 χρόνια επαγγελματικά στο τραγούδι είναι τελείως διαφορετικό να δουλεύεις σε ένα μαγαζί καθημερινά και να προσπαθείς να διασκεδάσεις τον κόσμο-που είναι επίσης πολύ ωραίο γιατί περνάς και εσύ καλά- αλλά είναι διαφορετικό να κάνεις live. Στα μεμονωμένα live βάζεις περισσότερο το προσωπικό στοιχείο για να δείξεις στον κόσμο περισσότερο αυτό που εσύ αγαπάς. Όποτε μέσα από αυτά απελευθερώνεσαι. Εγώ νιώθω ότι απελευθερώνομαι και είναι πολύ μαγικά.

Από το πρώτο σου live τι θυμάσαι;

Είχα φοβερό τρακ. Καταρχάς να πούμε ότι στα lives όλο το πρόγραμμα και την επιμέλεια του την αναλαμβάνω εγώ. Και την επιλογή των τραγουδιών και το στήσιμο του προγράμματος. Έχω πολύ καλούς συνεργάτες, οι οποίοι είναι φίλοι πάνω από όλα και είναι πολύ σημαντικό να έχει δίπλα σου ανθρώπους με τους οποίους μπορείς να συνεννοηθείς και να χαίρεσαι να δουλεύεις μαζί τους. Γιατί το πιο μαγικό από όλα δεν είναι η παράσταση είναι οι πρόβες και η προετοιμασία. Αυτό πιστεύω είναι το πιο σημαντικό.

Αυτό που θυμάμαι λοιπόν είναι να σκέφτομαι αν θα περάσει στον κόσμο όλο αυτό που έχω στήσει. Και τελικά όχι απλά πέρασε, ο κόσμος ήταν καταενθουσιασμένος. Είμασταν σε ένα μικρό μπαράκι στα Μελίσσια πολύ ζεστό και πολύ φιλικό. Περάσαμε εκπληκτικά. Ο κόσμος μαγεύτηκε.

Αργότερα είπα να το μεγαλώσω και να κάνω το εγχείρημα να πάω σε μια πιο μεγάλη μουσική σκηνή. Αυτή ήταν το Ρυθμός Stage. Θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες μουσικές σκηνές στην Αθήνα και πολύ σημαντικές γιατί όλα τα μεγάλα ονόματα του έντεχνου τραγουδιού έχουν περάσει από εκεί και για εμένα ήταν πολύ σημαντικό ότι πατούσα το πόδι μου πάνω σε εκείνη τη σκηνή.  Φυσικά είχα τους ανθρώπους μου που με στήριζαν, τους φίλους μου, τους συγγενείς μου, τους μαθητές μου. Θεωρώ εξίσου σημαντικό να έρχονται οι μαθητές μου γιατί παίρνω και εγώ δύναμη από εκείνους και εκείνοι μπορούν να δουν καλύτερα τι είναι αυτό το οποίο τους διδάσκω. Γιατί όπως είπαμε τα τεευταία 10 χρόνια διδάσκω σύγχρονο τραγούδι. Θεωρώ λοιπόν ότι έχουν να πάρουν πάρα πολλά πράγματα. Εκείνο το live ήταν για εμένα κάτι το μαγικό, εκεί απελευθερώθηκα τελείως.

Κέλλυ Κουνάκη

Κάτι το οποίο έχουμε απορία, όταν βρίσκονται από κάτω συγγενείς και φίλοι δεν σου δημιουργείται περισσότερο άγχος;

Ναι, γιατί εκείνοι είναι οι πιο αυστηροί κριτές(γέλια).

Αλλά και οι μεγαλύτεροι θαυμαστές.

Όντως, όντως! Με στηρίζουν και όπου και να πηγαίνω είναι μαζί μου και τους ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για αυτό και τους το έχω πει και on stage ότι πραγματικά για εμένα μετράει πάρα πολύ που έχω ανθρώπους δικούς μου να με στηρίζουν.

Επίσης μιας που ανέφερες προηγουμένους τους μαθητές σου, καταλαβαίνουμε πως είστε πολύ δεμένοι. Είστε σαν οικογένεια δηλαδή.

Έτσι, έτσι ακριβώς. Δεν είναι στα αυστηρά πλαίσια δασκάλου-μαθητή. Εγώ τους μαθητές μου τους νιώθω δικά μου παιδιά, φίλους μου, ανθρώπους καρδιάς. Εγώ έτσι λειτουργώ. Και πιστεύω ότι το εισπράττουν τα παιδιά και γίνεται το μάθημα πιο άμεσο, πιο όμορφο, πιο διασκεδαστικό. Έχει τις δυσκολίες του βέβαια γιατί ένα μάθημα σύγχρονου τραγουδιού δεν είναι εύκολη ιστορία. Αυτό γιατί δεν έχει κάτι χειροπιαστό να δώσεις στον μαθητή να καταλάβει και να σου φέρει τις απορίες του. Πρέπει να μπεις στην ψυχή του, πρέπει να μπεις στον εγκέφαλό του, να του τα ανοίξεις όλα αυτά για να μπορέσει να σου δώσει πράγματα από τον εαυτό του και να μπορέσεις να συνεργαστείς μαζί του και να τον εξελίξεις και να τον κάνεις ακόμα καλύτερο από αυτό που ήδη είναι.

Τι συμβουλή θα τους έδινες, και γενικότερα τι συμβουλή θα έδινες στις νεότερες γενιές σχετικά με την επιδίωξη των ονείρων τους. Πιστεύω πως οι συμβουλές σου έχουν βαρύτητα καθώς είσαι ένα άτομο-που θα τολμήσω να πω- δεν «κώλωσε» στο να κυνηγήσει τα όνειρα του.

Κοίταξε να δεις, ζούμε σε μια εποχή πολύ σκληρή και δύσκολη ειδικά για εσάς τα νέα τα παιδιά. Και οτιδήποτε κάνετε και παλεύετε είναι πολύ δύσκολο και πολύ κλειστό. Όμως, εγώ ποτέ δεν θα σταματούσα να παροτρύνω τα παιδιά να κυνηγάνε το όνειρό τους. Όποιο και αν είναι αυτό. Και θα πρέπει συνέχεια να δουλεύουν προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν θα πρέπει να το εγκαταλείψουν. Αν είναι αυτό που πραγματικά αγαπάνε και αυτό που θέλουν να κάνουν μέσα από την ψυχή τους πάνω από όλα . Γιατί αυτό που πρέπει να κάνετε και αυτό που θα σας ανεβάσει περισσότερο και θα σας εξελίξει είναι αυτό που κάνετε μέσα από την ψυχή σας και θα σας πάει παρακάτω.

Και κυρίως θέλω να πω, εγώ άφησα την ζωή να με πάει. Δεν «βίασα» τίποτα. Θα μπορούσα να είχα γίνει ένα πολύ μεγάλο όνομα. Αυτό δεν έγινε ίσως και από δική μου κατάσταση γιατί δεν είμαι άνθρωπος που μπορεί να μπει πολύ στα κυκλώματα(γέλια). Η ζωή όμως με έφερε να κάνω και να ζω μέσα σε αυτό που λατρεύω και αυτό είναι η μουσική και το τραγούδι.

Εγώ μιλάω για δύναμη-Κέλλυ Κουνάκη

Θέλω να μας σχολιάσεις αυτά που είπες στην αρχή του τραγουδιού “Εγώ μιλάω για δύναμη” που είπε live στο Ρυθμός Stage. Χαιρόμαστε πολύ που πιστεύεις στην εσωτερική δύναμη των ευαίσθητων ανθρώπων γιατί πολύ σήμερα τείνουν να τους γειώνουν και να τους θεωρούν αδύναμους.

Κοίταξε, είναι πολύπλοκο το θέμα. Δηλαδή, είναι κακό από τη μία για τον ίδιο τον ευαίσθητο τον άνθρωπο(το να είναι ευαίσθητος) γιατί καταλαβαίνει και διυσδύει περισσότερο μέσα στην ουσία των πραγμάτων. Οπότε αυτό που εισπράττει και νιώθει είναι πολύ πιο έντονο από κάποιους άλλους ανθρώπους που δεν έχουν αυτή την μεγάλη την ευαισθησία. Αυτό του κάνει να χαίρονται περισσότερο, που είναι καλό. Τους κάνει όμως και να πληγώνονται περισσότερο. Είναι ανοχύρωτοι απέναντι στην σκληρότητα κάποιων άλλων ανθρώπων. Από την άλλη, όπως είπα, το θεωρώ τεράστια δύναμη καρδιάς και ψυχής και μεγάλο προτέρημα γιατί καταλαβαίνεις και κατανοείς την ψυχή και την καρδιά των ανθρώπων πολύ περισσότερο. Αυτό για εμένα είναι τεράστια δύναμη.

Θεωρείς ότι οι καλλιτέχνες είναι λίγο περισσότερο ευαίσθητοι από τους υπόλοιπους ανθρώπους;

Ναι είναι μια κατηγορία από μόνοι τους οι καλλιτέχνες. Ζουν στον δικό τους κόσμο. Φυσικά έχουν πολύ μεγαλύτερη ευαισθησία από κάποιους άλλους ανθρώπους που δεν ασχολούνται τόσο πολύ με την τέχνη. Οι κεραίες τους είναι λίγο πιο τεντωμένες και αντιλαμβάνονται τα πράγματα με έναν ιδιαίτερο και μοναδικό τρόπο που δεν μπορούν να αντιληφθούν οι άνθρωποι που δεν ασχολούνται με την μουσική και την  τέχνη γενικότερα.

dsc_0009

Πως θα χαρακτήριζες την ζωή ενός καλλιτέχνη;

Αντισυμβατική τελείως.(Γέλια) Πιστεύω αυτό τα λέει όλα. Δεν συμβιβάζεται ούτε με την καθημερινότητα, ούτε με το κατεστημένο, ούτε με τα στεγανά που έχουν οι περισσότεροι άνθρωποι, με τίποτα. Πιστεύω πως είναι ελεύθεροι άνθρωποι.

Αυτή όμως η αντισυμβατικότητα σου έχει φέρει εμπόδια στην προσωπική σου ζωή και στη ζωή σου γενικότερα;

Κοίταξε εγώ έχω την τύχη να ασχολούμαι αποκλειστικά και επαγγελματικά με τη μουσική. Αυτό με κάνει πολύ ευτυχισμένη διότι λειτουργώ με το ένστικτό μου, λειτουργώ με την ιδιοσυγκρασία μου, όπως είμαι. Και αυτό χρειάζεται στη δουλειά μου. Είμαι πάρα πολύ τυχερή και ευλογημένη που κάνω το χόμπι μου επάγγελμα. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάτι καλύτερο από αυτό, οπότε δεν με έχει δυσκολέψει.

Αυτό που με έχει δυσκολέψει είναι, όπως σου είπα και πριν, να μπω σε κάποια ιδιαίτερα κυκλώματα τα οποία ίσως να με είχαν βοηθήσει να πάω πιο ψηλά. Δεν είμαι όμως τέτοιος άνθρωπος δυστυχώς.

Στις σχέσεις σου όμως με άλλους ανθρώπους που είναι εκτός καλλιτεχνικού χώρου και ίσως δεν αντιλαμβάνονται τόσο σωστά αυτή την αντισυμβατικότητα;

(Γέλιο) Κοίταξε, είτε θα με δεχθούν και θα με λατρέψουνε για αυτό που είμαι όπως και εγώ τους λατρεύω βέβαια ή πολύ απλά δεν θα μπορούμε να επικοινωνούμε και είμαστε μαζί για όλη την πορεία της ζωής μας. Δεν μπορείς να είσαι με όλους. Σε αυτό το τρένο που λέγεται ζωή, πολλοί άνθρωποι μπαίνουνε, πολλοί άνθρωποι βγαίνουνε. Κάτι σου δίνουν, κάτι τους δίνεις έτσι; Είναι και αυτοί από μόνοι τους μια εμπειρία ο καθένας. Και στο τέλος έτσι και αλλιώς διαλέγεις τους ανθρώπους που σε αγαπάνε και σε δέχονται για αυτό που πραγματικά είσαι. Όπως και εσύ τους αγαπάς και τους δέχεσαι για αυτό που πραγματικά είναι.

Λατρεύουν τα λάθη σου, τις αδυναμίες σου…Οι καλλιτέχνες έχουν φοβερές αδυναμίες σαν άνθρωποι. Και δεν είναι και εύκολο να ζεις μαζί τους γιατί είναι στον κόσμο τους(δυνατά γέλια).

Εντάξει δεν μπορεί να τα έχει κανείς όλα.

Όπως ο άντρας μου, τον οποίο αγαπάω και λατρεύω πολύ, είναι ήρωας ο άνθρωπος. Είναι ο άντρας της ζωής μου και με έχει δεχθεί απόλυτα για αυτό που είμαι και πρεσβεύω.

Επίσης θα ήθελα να προσθέσω σε αυτή τη φάση. Ότι όταν ερμήνευσα το «Εγώ μιλάω για δύναμη» ήταν σε πολύ κακές συνθήκες δικές μου διότι ήμουν με πυρετό και με γρίπη. Είχα καταπιεί ένα φαρμακείο για να μπορέσω να σταθώ επάνω στη σκηνή. Ήταν κάτι το τραγικό για εμένα. Όπως και στο επόμενο live στο Χυτήριο ήμουν κάτω από τις ίδιες συνθήκες.

Όμως θα ήθελα να ευχαριστήσω τους συνεργάτες μου τότε, τον Θανάση τον Θάνο-εκπληκτικό πιανίστα και μουσικό- και τον Απόστολο Καρποντίνη- επίσης φοβερό κιθαρίστα. Θα το επιδιώξω να έχουμε εκ νέου συνεργασία. Αν με ακούνε τους στέλνω τα φιλιά μου και την αγάπη.

Και εκείνη η κοπέλα που έπαιξε πιάνο στο Χυτήριο υπήρξε τρομερή.

Η Ειρήνη η Κόλλια, είναι φοβερή πιανίστρια και μαθήτριά μου. Όπως επίσης και ο Νίκος ο Στάικος, δεν είναι μαθητής μου, αλλά είναι ανερχόμενος πιανίστας και καλλιτέχνης. Όλοι αυτοί είναι φοβεροί καλλιτέχνες. Πολύ χαίρομαι που υπάρχουν παιδιά με ταλέντο και με αγάπη για τη μουσική και την τέχνη.

Πιστεύεις ότι υπάρχει πραγματική μουσική παιδεία στην Ελλάδα;

Ωω ανοίγεις πολύ μεγάλο κεφάλαιο και πολύ μεγάλη συζήτηση. Μπορώ να μιλάω μέχρι αύριο για αυτό. Κοίταξε, πιστεύω ότι στα ιδιωτικά ωδεία γίνεται η περισσότερη δουλειά, και η εντατική δουλειά. Γιατί η δουλειά που γίνεται στο πανεπιστήμιο δυστυχώς δεν έχει εξελιχθεί όπως θα έπρεπε. Όπως επίσης θα ήθελα να πω ότι δεν έχει εξελιχθεί το σύγχρονο κομμάτι, το σύγχρονο τμήμα της μουσικής. Δεν έχει ακόμα αναγνωριστεί από την πολιτεία και είναι πάρα πολλά τα παιδιά που έχουνε βγει με πτυχία και στο σύγχρονο τραγούδι και στα drums και στο μπάσο και δεν μπορούν να έχουν ένα χαρτί επίσημο και μια πιστοποίηση κρατική που να τους κατοχυρώνει. Αυτό είναι πάρα πολύ αρνητικό και μεγάλο πρόβλημα.

Σίγουρα πιστεύω ότι η παιδεία πρέπει να αυξηθεί πολύ στη μουσική γιατί υπάρχουν πάρα πολλά ταλέντα, πάρα πολλά ταλέντα και θα μπορούσαμε να είχαμε βγει και πολύ προ τα έξω. Κάτι το οποίο δεν έχουμε κάνει απόλυτα ακόμα.

Η αντίληψη που έχει ο υπόλοιπος κόσμος για την μουσική, πιστέυεις ότι είναι η σωστή; Γιατί μάλλον φαίνεται πολλοί, ως ακροατές, να αντιλαμβάνονται λάθος την μουσική.

Ναι, υπάρχουν διάφορες επιρροές τώρα. Το ραδιόφωνο και η τηλεόραση παίζουν σίγουρα πάρα πολύ σημαντικό ρόλο. Τα τελευταία 10 χρόνια πιστεύω πως η ποιοτική μουσική έχει ανέβει πιο πολύ από τα προηγούμενα χρόνια. Πριν από 20 χρόνια, ας πούμε, ήταν πολύ το μπουζούκι, το γαρύφαλλο, η σαμπάνια(γέλια)…πάρα πολύ στον Έλληνα. Τώρα πιστεύω πως έχει αρχίσει να κερδίζει έδαφος η ποιοτική μουσική αλλά έχει ακόμα πολύ δρόμο. Και γενικότερα τα ερεθίσματα και τα ακούσματα του ελληνικού κοινού θα πρέπει να είναι πιο ποιοτικά.

Επίσης, θέλω να πω, ότι έχω την τύχη να συνεργάζομαι με πολύ μεγάλα ωδεία και πολύ καλούς συνεργάτες. Αυτό θέλω να το αναφέρω γιατί η δουλειά που γίνεται μέσα σε αυτά τα ωδεία είναι πολύ σημαντική και πολύ καλή. Και ένα από αυτά είναι και η Μουσική Σχολή του Βύρωνα που κάνει πολύ καλή δουλειά πάνω στα παιδιά. Δηλαδή, ας πούμε στο δικό μας το τμήμα, το σύγχρονο τραγούδι δεν τα αφήνει μόνο να κάνουν τραγούδι αλλά τους προωθεί μια ευρύτερη παιδεία πάνω στη μουσική: τα θεωρητικά τους, το όργανό τους. Όλα αυτά είναι πολύ σημαντικά για κάποιον που ασχολείται με το σύγχρονο τραγούδι, να έχει μια γενικότερη μουσική παιδεία. Και έτσι στην τελική λέγεται και επαγγελματίας. Αλλιώς είναι ερασιτέχνης άμα δεν έχει μουσική παιδεία.

Όπως επίσης το παράρτημα του Εθνικού Ωδείου στην Ηλιούπολη, όπου έχουμε μια καινούρια συνεργασία πολύ εποικοδομητική. Έχουμε πάρα πολύ ωραίο κλήμα και πολύ καλή δουλειά που γίνεται. Αλλά και στο Χαλάνδρι και στον Δήμο Αμαρουσίου που έχει εξελιχθεί πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια με πολλούς μεγάλους και καλούς καθηγητές που δουλεύουν και στην Εθνική Λυρική σκηνή, στην κρατική ορχήστρα της ΕΡΤ, με μεγάλα ονόματα του κλασσικού και του σύγχρονου τραγουδιού. Αυτό είναι μια πολύ μεγάλη ευκαιρία για τους πολίτες του Αμαρουσίου, να έχουν τέτοια πρόσβαση σε μια καλή μουσική παιδεία.

Εσένα ποιο είναι το συναίσθημα που σε κυριεύει τώρα που μαθήτρια έγινες καθηγήτρια στο ίδιο ωδείο.

(Γέλια) Κοίταξε να δεις, η μέντορας μου, η βοηθός μου και εκείνη που με έχει βοηθήσει πάρα πολύ είναι η δασκάλα μου η Άννα η Διαμαντοπούλου. Εκεί πατάω, από εκείνη παίρνω δύναμη.

Τώρα αυτά που έχω διδαχθεί εγώ ω μαθήτρια, προσπαθώ να τα μεταφέρω με τον καλύτερο τρόπο στους μαθητές μου. Το συναίσθημα είναι  τεράστιο. Το θεωρώ πολύ μεγάλη τιμή που βρίσκομαι στη καρέκλα που κάθεται η δασκάλα μου. Αλλά πάντοτε πάνω από εμένα είναι εκείνη, γιατί εκείνη μου έχει δώσει τα φώτα της.

Έχεις συναντήσει ποτέ αθέμιτο ανταγωνισμό στο χώρο σου; Γιατί εντάξει μας τα λες τώρα όλα πολύ ωραία. Είναι πάντα όμως τόσο ωραία;

Κοίταξε, παντού υπάρχει παιδιά αθέμιτος ανταγωνισμός. Αλλά αυτό σε κάνει και να σκληραίνεις περισσότερο αλλά και να γίνεσαι και καλύτερη. Γιατί εάν δεν υπήρχε ανταγωνισμός δεν θα έμπαινες στη διαδικασία να γίνεις εσύ καλύτερος και να εξελιχθείς για να μπορέσεις να επικρατήσεις μέσα στον χώρο.

Άσχημα πράγματα δεν μπορώ να πω ότι αντιμετώπισα, αλλά ότι και αν υπήρξε έτσι μικρό κατάφερα να το φέρω σε μια ισορροπία.

Αυτό που θα ήθελα να προσθέσω είναι ότι πέρα από τη δασκάλα μου τη μεγάλη μου δύναμη την αντλώ από του ίδιους μου τους μαθητές. Οι οποίοι με εμπιστεύονται, με πιστεύουν, έχουν εναποθέσει την φωνή τους και τον εαυτό τους στα χέρια μου και εγώ το θεωρώ τεράστια ευθύνη αυτό. Και να ξέρουν όλοι ότι τους αγαπώ πάρα πολύ και ότι θα κάνω ότι μπορώ καλύτερο για να τους εξελίξω.

Αν θα έπρεπε να διαλέξεις ανάμεσα στη διδασκαλία και τα lives τι θα επέλεγες;

Και τα δύο! Δεν μπορώ να διαλέξω. Το να τραγουδάω το έζησα και το χόρτασα με τις καλύτερες προδιαγραφές-για τα δικά μου δεδομένα. Η διδασκαλία είναι ένας άλλος κόσμος, επίσης πολύ μαγικός. Το να παίρνω στα χέρια μου μια ακατέργαστη φωνή και να την καλλιεργώ και να ην εξελίσσω και εν τέλει να την κάνω κάτι πολύ όμορφο μέσα από τον μαθητή μου, αυτό δεν θα το άλλαζα με τίποτα. Δεν ξέρω εκείνοι αν με ανέχονται (γέλια) αλλά νομίζω με ανέχονται.

Μας ρωτάει το κοινό να μας πεις λίγες περισσότερες πληροφορίες για το επόμενο live σου.

Θα σας ενημερώσω γιατί πέρα από αυτό που σας είπα ότι θα είναι στο Χυτήριο για τον Σταύρο Κουγιουμτζή το οποίο το ευχαριστώ πάρα πολύ για τη στήριξη του. Θα κάνω άλλο ένα πιο προσωπικό. Θα οργανώσω μια βραδιά με αφιέρωμα στις μεγάλες λαϊκές μπαλάντες του 1960-1970. Δηλαδή Βίκυ Μοσχολιού, Μαρινέλλα, Χάρις Αλεξίου. Δηλαδή θα είναι κάτι πολύ δυνατό και πολύ ωραίο.

Θα πάμε τώρα σε ένα άλλο κομμάτι, το δισκογραφικό. Έχεις κάνει κάποια δισκογραφική δουλειά;

Είχα κάνει πολύ παλιά. Το 1994 σε συνεργασία με έναν συνθέτη: τον Πάνο τον Παπαχριστόπουλο, ο οποίος έχει γράψει το «Καλλιτέχνης θα πει» που το έχει πει και ο Νότης ο Σφακιανάκης. Είναι βέβαια δεύτερη εκτέλεση του Σφακιανάκη. Ο δίσκος λεγόταν «Θα το γράψω με μπογιά».

Επαναστατικός τίτλος.

Ναι. Βέβαια, δεν είχε καμία σχέση με επανάσταση. Ήταν καθαρά ερωτικό το περιεχόμενο. Είχε απήχηση τότε μπορώ να πω. Εμείς όμως δεν το κυνηγήσαμε όσο πρέπει γιατί πιστεύαμε ότι δεν ήταν η ηχογράφηση καλά γραμμένη. Έτσι το αφήσαμε λίγο πίσω. Μετά από 2-3 χρόνια έμαθα ότι ο δίσκος αυτό είχε γίνει συλλεκτικός στην Κομοτηνή και στη Δράμα παρακαλώ. Και αυτό ήταν το μοναδικό δισκογραφικό βήμα που έκανα.

Δεν το κυνήγησες;

Όχι δεν το κυνήγησα.

Κάποια στιγμή σκέφτεσαι να κυκλοφορήσεις δίσκο με αμιγώς δικά σου κομμάτια.

Δεν την έχω παρατήσει αυτή τη σκέψη. Εύχομαι και ελπίζω να βρω ανθρώπους-συνεργάτες να μου εμπιστευτούν τη δουλειά τους, τα τραγούδια τους και να είναι κάτι που με αντιπροσωπεύει. Τότε οπωσδήποτε ναι.

Εσύ να ασχοληθείς με την στιχουργική το έχεις σκεφθεί;

(Γέλια) Καλά δεν μου λες εγώ δεν έχω πει τίποτα για αυτό δεν ξέρω πως το έφερες στο μυαλό σου. Κοίτα να δει τώρα, όταν ήμουν μικρή-μιλάμε 10 χρονών- είχα φτιάξει ένα τετράδιο με πάνω από 100 στίχους δικούς μου. Σας τα κρύβω γιατί δεν ξέρω που βρίσκονται πια. Αυτή ήταν η πρώτη μου και τελευταία προσπάθεια στη στιχουργική από τότε. Δεν ξαναέκανα κάτι.

Σκέφτεσαι όμως;

Όχι. Δεν πιστεύω ότι έχω αυτή την έμπνευση. Είναι κάτι θεϊκό αυτό. Το να είσαι συνθέτης και στιχουργός το θεωρώ κάτι πολύ θεϊκό. Είναι ένα πολύ ξεχωριστό ταλέντο.

Δηλαδή αν θα έκανες κάποια άλλη δισκογραφική δουλειά, θα ήθελες να είναι με τραγούδια που έχουν γράψει άλλοι και εσύ να κάνεις την ερμηνεία.

Ναι. Ακριβώς.

Τα τραγούδια όμως που επιλέγεις στις live εμφανίσεις σου είναι live που σημαίνουν κάτι για εσένα ή που απλώς σου αρέσουν μουσικά;

Και τα δύο. Σίγουρα με αντιπροσωπεύουν σίγουρα με εκφράζουν. Τα επιλέγω γιατί είναι εντελώς προσωπική επιλογή, εντελώς προσωπικό το ρεπερτόριο. Βέβαια κοιτάζω να έχει και απήχηση στο κοινό που θα με ακούσει. Θεωρώ  ότι ο καλλιτέχνης δεν πρέπει να κλείνεται εντελώς μέσα στον εαυτό του και να λέει μόνο αυτά που του αρέσουν ή που αγαπάει εκείνος, Πιστεύω πως πρέπει α κάνει έναν συνδυασμό. Ναι μεν τραγούδια που αγαπάει και εκείνος αλλά και να αρέσουν στο κοινό. Γιατί κάποιοι άνθρωποι θα έρθουν να τον ακούσουν. Σίγουρα θα βάλει κάποιες πολύ προσωπικές επιλογές που δεν ξέρω αν αρέσουν πάντα σε αυτούς που έρχονται και με ακούνε. Όμως κοιτάω να αγγίζει και τον κόσμο που έρχεται να με ακούσει.

Και μόνο ο τρόπος που ερμηνεύεις τα τραγούδια τραβάει τον άλλο γιατί βγάζει ςπολύ συναίσθημα.

Αυτό είναι το τραγούδι. Παλιά δεν μου άρεσε να το λέω αυτό αλλά το τραγούδι είναι η μόνη αληθινή έκφραση. Είναι κατάθεση ψυχής. Εκείνη τη στιγμή καταθέτεις ένα μεγάλο κομμάτι της ψυχής σου και ξεγυμνώνεσαι ψυχικά. Αυτό είναι και το πιο δύσκολο κομμάτι του καλλιτέχνη και είναι αυτό που θέλει τεράστια δύναμη για να το κάνεις. Πρέπει να ξεπεράσεις τον εαυτό σου.

Και να τα έχεις βρει πάρα πολύ με τον εαυτό σου.

Σίγουρα! Αλλά και να έχεις πολλά βιώματα, γιατί βοηθάνε πολύ στο να μπορέσεις να εκφραστείς.

Στην Ελλάδα το επάγγελμα σου πως το δέχονται γενικότερα; Τι αντιμετώπιση έχεις δεχθεί; Συνήθως οι καλλιτέχνες δέχονται είτε έντονο θαυμασμό είτε έντονη αμφισβήτηση.

Εγώ αμφισβήτηση δεν μπορώ να πω ότι είχα. Ο κόσμος από την πρώτη στιγμή, αν θες σαν τραγουδίστρια αρχικά που έπιασα το μικρόφωνο, με αγκάλιασε και με πίστεψε πάρα πολύ και ο ενθουσιασμός και η δίψα που είχαν να με ακούσουν ήταν μεγάλη. Αυτό με ανέβαζε πάρα πολύ και με εμψύχωνε. Δεν έχω νιώσει αμφισβήτηση, δεν μπορώ να πω ότι έχω νιώσει αμφισβήτηση. Ίσα ίσα έχω αισθανθεί αποδοχή, θαυμασμό και αυτά με έχουν βοηθήσει και έχω προχωρήσει.

Πλέον στην εποχή μας δεν πιστεύω ότι υπάρχει αμφισβήτηση γιατί όλο και περισσότερα νέα παιδιά βγαίνουνε και έχουν μια πολύ καλή πορεία και έχουν να επιδείξουν πολύ καλά δείγματα δουλειάς. Οπότε ο κόσμος έχει αρχίσει να γίνεται πιο ανοιχτός. Έτσι νομίζω εγώ δηλαδή.

Γιατί εμείς πιστεύαμε ότι υπάρχει μια προκατάληψη προς τα άτομα που θέλουν να ασχοληθούν με την τέχνη.

Ναι, παλαιότερα υπήρχε αυτή η αντίληψη γιατί ο καλλιτεχνικός χώρος είναι ένας χώρος ασταθής. Πίστευαν ότι δεν υπάρχουν δουλειές, ότι δεν θα βγάζουν χρήματα ή ότι δεν είναι σοβαρές δουλειές αυτές. Αλλά τα τελευταία ειδικά χρόνια και ειδικά στην εποχή μας αυτή τη στιγμή όλο και περισσότερα παιδιά στρέφονται στο χώρο των τεχνών.

Παρόλο δηλαδή που έχουμε το πρόβλημα της οικονομικής κρίσης.

Σε πληροφορώ, δική μου άποψη, ότι οι καλλιτέχνες και οι μουσικοί μπορούν να βρουν πιο εύκολα δουλειά από κάποια πιο σοβαρά επαγγέλματα που έχουν πλέον μεγάλα προβλήματα.

Πως και έτσι όμως;

Είναι θέμα κρίσης. Ο κόσμος ότι και να έχει, ότι πρόβλημα και να έχει θα πάει να πιεί ένα ποτήρι κρασί θα πάει να πιεί ένα ποτό και να ακούσει έναν καλλιτέχνη να τραγουδάει για να χαλαρώσει. Σε αυτές τις δύσκολες εποχές είναι που οι τέχνες ανθίζουν και το έχουμε δει και παλαιότερα στην πορεία της ιστορίας. Σε πολύ κρίσιμες κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές στιγμές η τέχνη πάει ψηλά.

Θα ήθελες ποτέ να κάνεις θέατρο.

Έχεις πιάσει πολύ ευαίσθητες χορδές! Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ αλλά, όσο πέρναγαν τα χρόνια και έμπαινα πιο βαθιά στον τομέα της ερμηνείας όσον αφορά το τραγούδι, ναι μου είχε δημιουργηθεί έτσι μια επιθυμία εάν μικρό όνειρο να ανέβω στη σκηνή και ως ηθοποιός. Δεν θα έλεγα δηλαδή σε μια πρόταση ακόμα και για ερασιτεχνικό θέατρο. Το θεωρώ πολύ ωραία πρόκληση και κάτι πολύ έξω από εμένα που μου αρέσει θα το ήθελα να το δοκιμάσω. Και επίσης θεωρώ ότι η υποκριτική είναι αρκετά συνυφασμένη με το τραγούδι διότι η ερμηνεία έχει και θεατρική άποψη μέσα.

Κέλλυ Κουνάκη

Γενικά οι μουσικοί ερμηνευτές πρέπει να έχουν μια θεατρικότητα για να σταθούν στη σκηνή.

Σίγουρα. Πολλοί παίρνουν μαθήματα σκηνικής παρουσίας και υποκριτικής για να μπορέσουν να σταθούν πάνω στη σκηνή.

Αντίστροφα και οι ηθοποιοί πρέπει να ξέρουν μουσική.

Σε πολύ πιο μικρό επίπεδο και εκεί είναι που χωλαίνει η όλη κατάσταση στη μουσική παιδεία γιατί ας πούμε για το musical, που έχει αρχίσει να μπαίνει πολύ στη ζωή μας, δεν πρέπει να ξέρουν μόνο να τραγουδάνε όσοι ασχολούνται με αυτό. Πρέπει να κάνουν και χορό, και φωνητική και υποκριτική και όλα αυτά να συνδυάζονται με έναν άψογο τρόπο. Βέβαια η δουλειά που γίνεται στα musicals το τελευταίο χρονικό διάστημα είναι ανεβασμένη και γίνονται πάρα πολλές καλές δουλειές, πολύ καλές δουλειές και χαίρομαι πολύ για αυτό. Γιατί είναι κάτι το οποίο δεν υπήρχε στη χώρα μας. Ήταν σε πολύ χαμηλό επίπεδο και τώρα έχουν αρχίσει και γίνονται δουλειές πολύ καλές.

Θα άλλαζες κάτι στη μουσική σου πορεία.

Θα ήθελα να είχα κυνηγήσει κάποιες ακόμα συνεργασίες και να βγω στο ευρύ κοινό.

Εν τέλει όμως είσαι ευτυχισμένη;

Πολύ! Είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή. Να είσαι γεμάτος, ευχαριστημένος και ευτυχισμε΄νος με αυτό που κάνεις.

 

Ευχαριστούμε πολύ την Κέλλυ Κουνάκη

Επίσης ευχαριστούμε πάρα πολύ το Spam Radio(spamradio.gr)

Ερωτήσεις: Σταυρούλα Πολλάτου και Γωγώ Τσίντζα

Επιμέλεια: Σταυρούλα Πολλάτου

Απομαγνητοφώνηση: Σταυρούλα Πολλάτου

Φωτογραφίες: Σταυρούλα Πολλάτου

4

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.