Φεγγαροφύλακες

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γράφημα το βιβλίο της Γεωργίας Καλαμαρά με τίτλο «Φεγγαροφύλακες».

Λίγα λόγια για το βιβλίο Φεγγαροφύλακες:

Πριν χίλια φεγγαροέτη, ένα λάθος κόστισε την ισορροπία στη Σελούρια γη. Οι δύο φεγγαροφύλακες, Λουνέρ και Ρενούλ, πασχίζουν έκτοτε για την ομαλή εξέλιξη των πραγμάτων. Όμως ο δαίμονας Ουλξ παρεμβαίνει διαρκώς και όλα παίρνουν διαφορετική τροπή. Αρκετούς φεγγαροαιώνες αργότερα οι φεγγαροφύλακες ορίζουν νέο σχέδιο που όμως απαιτεί αίμα, θυσίες και θάνατο.

Πόσο θερμή είναι η Πίστη των ανθρώπων στη Σελούρια γη;

Η αγάπη είναι αρκετή για να υπερκεραστούν τα εμπόδια στην ένωση δύο διαφορετικών ανθρώπων;

Ποια αλήθεια κρύβουν τελικά οι φεγγαροφύλακες;

Ένας εκλεκτός. Πλάσματα υπεράνθρωπα με ασημόμαυρα μάτια και μαύρα μαλλιά. Ένα Ασημένιο δέντρο. Ένα Ασημόμαυρο δέντρο. Πανθήριπποι, σέραγκον, πουλιά της λησμονιάς, λυκοθεριά… Μια χώρα σε θανάσιμο κίνδυνο. Πώς δρουν οι φεγγαροφύλακες και πόσο επηρεάζουν τη θεϊκή τους φύση οι αποφάσεις τους;

Απόσπασμα:

Ξεκινώντας να γράφω το βιβλίο, δεν ήθελα να ακολουθήσω πιστά την πεπατημένη όσον αφορά τη Ναβέχθα, τη χώρα που διαδραματίζεται η ιστορία μου. Προτίμησα το
δύσκολο μονοπάτι της δημιουργίας ιδιαίτερων ζώων, φρούτων, φυτών, δέντρων και περιοχών. Σαφώς και έκανα χρήση αντικειμένων που υφίστανται, όπως, για παράδειγμα, τα
όπλα. Είναι τα συνηθισμένα, εκτός από τα μικρά κοφτερά
μαχαίρια, που τα ονόμασα «νιφ». Τα χρώματα στον ουρανό
ποικίλουν σηματοδοτώντας την ανατολή, το μεσημέρι, το
δειλινό. Επίσης δεν γίνεται καμία αναφορά σε αστέρια.

Η λέξη «στίλβη» στο βιβλίο χρησιμοποιείται με την έννοια του
τρεμοφεγγίσματος, δηλαδή την ακανόνιστη και γρήγορη
μεταβολή στη λαμπρότητα και στο χρώμα, όχι όμως των
αστέρων αλλά του Φεγγαριού. Επειδή θυμίζει πολύ έντονα
λάμψη, και για να μην προκληθεί αναγνωστική σύγχυση,
έβαλα το επίθετο «μαύρη» δίπλα από τη λέξη «στίλβη» σε
αρκετά σημεία.

Επιπλέον τα έτη και οι αιώνες αποκαλούνται «φεγγαροέτη» και «φεγγαροαιώνες» αντίστοιχα. Πρόκειται για μια
ιδιαίτερη αλλά σημαντική λεπτομέρεια κοσμοπλασίας που
πιστεύω πως υποστηρίζει και αναδεικνύει έντονα τον ρόλο
του Φεγγαριού σε όλο το βιβλίο, ακόμη και εάν χρονικά το
φεγγαροέτος δεν διαφέρει καθόλου από το κοινό έτος.

Παρόμοια Άρθρα:

Ακολουθήστε τις σελίδες μας σε Facebook και Instagram

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.