«Το μπλε είναι το πιο ζεστό χρώμα» ήταν ο τίτλος του κόμικ της Julie Maroh πριν μετονομαστεί σε «Η ζωή της Αντέλ» για τη μεταφορά του στη μεγάλη οθόνη. Η ταινία ασχολείται με τη 15χρονη Αντέλ, η οποία αρχίζει να εξερευνά τη σεξουαλικότητα της ανατρέποντας τα μέχρι τότε δεδομένα της ζωής της. Όλα αρχίζουν όταν γνωρίζει την Έμμα, μία φοιτήτρια καλών τεχνών με βαμμένα μπλε μαλλιά. Η ιστορία των δύο εκτυλίσσεται σχετικά αργά και σταθερά, αφού η ταινία αγγίζει σχεδόν τις τρεις ώρες. Αν και το μπλε δεν επιβίωσε στον τίτλο, κάνει αισθητή την παρουσία του (στα μαλλιά και τα μάτια της Έμμας, στα ρούχα και τη διακόσμηση) αλλά και κυρίως την απουσία του, αφού όταν οι δυο διαλέγουν διαφορετικά μονοπάτια στη ζωή τους, η Έμμα αλλάζει το χαρακτηριστικό μπλε χρώμα των μαλλιών της σε κάτι πιο συνηθισμένο.

Για κάποιον που δεν έχει διαβάσει το κόμικ, η δουλειά του σκηνοθέτη και σεναριογράφου Abdellatif Kechiche, μάλλον θα φανεί ικανοποιητική. Πράγματι, η ταινία είναι απολαυστική και αρκετά επιτυχημένη αφού κατάφερε να αποσπάσει τον Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ των Καννών το 2013. Βέβαια, προκάλεσε αρκετές διαφωνίες ως προς την προσέγγιση του σκηνοθέτη από lgbtq και φεμινιστικές ομάδες. Οι ομάδες αυτές υποστήριξαν ότι η σχέση των δύο γυναικών παρουσιάστηκε από την οπτική ενός άνδρα και όχι μιας γυναίκας, κάνοντας τις ιδιαίτερες σκηνές ενοχλητικές, αφού δεν αντικατοπτρίζουν ρεαλιστικά μια λεσβιακή σχέση. Με αυτή την άποψη συμφώνησε και η συγγραφέας του κόμικ Julie Maroh, η οποία πρόσθεσε ότι οι σκηνές αυτές μάλλον ταιριάζουν καλύτερα στη «φαντασίωση κάποιου άνδρα». Πέρα όμως από αυτή τη διαφωνία, η συγγραφέας δήλωσε ευχαριστημένη με τη δουλειά του σκηνοθέτη.

Σε γενικές γραμμές, η ταινία είναι εξαιρετικά ικανοποιητική και σίγουρα αξίζει να αφιερώσει κανείς αυτές τις τρεις ώρες για να τη δει. Ακόμη περισσότερο όμως, πιστεύω ότι αξίζει να διαβάσει κανείς το κόμικ στο οποίο βασίζεται είτε πριν ή και μετά δει την ταινία. Αν και στο μεγαλύτερο μέρος της η ταινία έμεινε πιστή στη βασική πλοκή, το τέλος είναι διαφορετικό και αρκετά ανάλαφρο στην ταινία, ενώ το τέλος στο κόμικ -αν και μπορεί να ακουστεί περίεργο- είναι αρκετά συνταρακτικό και στενάχωρο και ίσως συγκλονίσει κάποιον πολύ περισσότερο από την ταινία. Ακόμη και αν κανείς δε διαβάζει βιβλία, τα κόμικ είναι αρκετά εύκολα και ελκυστικά για να διαβαστούν από οποιονδήποτε.

Γενικά «το μπλε είναι το πιο ζεστό χρώμα» (ή «η ζωή της Αντέλ») είναι μια πολύ ιδιαίτερη ιστορία αγάπης καθώς αγγίζει μια ευαίσθητη ηλικία. Αποτελεί επίσης ένα παράθυρο για μια γεύση της περιπετειώδης ζωής της Αντέλ στους δρόμους της Γαλλίας. Πάνω από όλα όμως, είναι ένα σημαντικό κομμάτι για την κοινότητα lgbtq, αφού οι ταινίες που απεικονίζουν ζευγάρια μη ετεροφυλοφιλικά δεν είναι τόσο πολλές ή δεν έχουν γνωρίσει τόσο μεγάλη αναγνωρισιμότητα.

Φτιάξτε ποπ κορν λοιπόν, και have fun 🙂

See you soon

15

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.