28 Ιουνίου 1969, Νέα Υόρκη, Stonewall Inn

Stonewall Inn, γνωστό gay bar της περιοχής, διάφοροι άνθρωποι πήγαν εκείνο το βράδυ στο Stonewall για να περάσουν ένα όμορφο βράδυ σε ένα χώρο που νιώθουν ασφαλείς. Στον ίδιο αυτό χώρο όμως, εισέβαλαν βαριά οπλισμένοι αστυνόμοι των ειδικών δυνάμεων, με πρόφαση την παράνομη πώληση αλκοόλ (ενώ ο πραγματικός λόγος ήταν επειδή την συγκεκριμένη εποχή η ομοφοβία ήταν όσο συχνός ο Freddo Espresso). Μετά από συμβάντα βίας και συλλήψεων οι «θαμώνες” του bar, αντιστάθηκαν και άρχισαν να ρίχνουν πέτρες στα αστυνομικά οχήματα. Το γεγονός ακούστηκε παντού, και άρχισε κόσμος να μαζεύεται για διαμαρτυρηθεί, με αποτέλεσμα να συνεχιστούν οι συγκρούσεις με την αστυνομία για κάποιες μέρες.

Ένα μήνα μετά, LGBTQ+ άτομα άρχισαν να μοιράζουν φυλλάδια τα οποία αποζητούσαν την ένωση όλων των gay ανθρώπων και τη δημιουργία μιας επίσημης ομάδας η οποία θα διεκδικούσε τα δικαιώματα όχι μόνο των gay ανδρών αλλά και όλης της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας.

Την επόμενη χρονιά έγινε μια πορεία εις μνήμη των νεκρών από τις συγκρούσεις στο Stonewall, και από τότε το Pride δεν είναι απλά μια πορεία για να καταλάβει το κοινό ότι πέθανε κόσμος απλά και μόνο επειδή ήταν οι εαυτοί τους, αλλά γίνεται για να διεκδικηθούν βασικά ανθρώπινα ΙΣΑ δικαιώματα για όλους.

9 Ιουνίου 2018, Αθήνα, Πλ.Συντάγματος

Κατεβαίνω από το λεωφορείο λίγο πιο πάνω από την πλατεία Συντάγματος και νιώθω παντού γύρω μου όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου, να χορεύουν μαζί με όλους τους ανθρώπους που ήταν μαζεμένοι στην πλατεία.

Η πλατεία γεμάτη περίπτερα διάφορων χορηγών (και μη) της διοργάνωσης του Pride. Κόσμος παντού να χαμογελά και να περνά καλά, καθώς ένα τεράστιο μπαλόνι πηγαινοερχόταν από πάνω μας.

Ομιλίες από διάφορα κόμματα, οργανώσεις και πολιτικά πρόσωπα άλλων χωρών.

Το σήμα για την έναρξη της παρέλασης δόθηκε, και όλοι προχωρήσαμε έξω από την Βουλή για να ξεκινήσουμε την πορεία. Η παρέλαση πανέμορφη, (όπως θα διαπιστώσετε και στις φωτογραφίες παρακάτω), ο κόσμος  χαμογελά και χορεύει και εγώ συνειδητοποιώ ότι αν δεν γίνονταν αυτά τα γεγονότα το 1969, ίσως εκείνη την ώρα να μην ήμουν εκεί και να περνώ τόσο όμορφα!

Συνεχίζει η πορεία και κάπου μέσα στον όχλο μπορούσες να διακρίνεις drag queens, ομόφυλα ζευγάρια, τρανς άτομα, και γενικά ανθρώπους που ένιωθαν πως εκείνη η μέρα τους ανήκε και τίποτα δεν θα τους χαλούσε την ψυχολογία. Άτομα τα οποία ΙΣΩΣ 364 μέρες τον χρόνο φοβούνται να βγουν έξω από το σπίτι τους γιατί ΙΣΩΣ νιώθουν απειλημένοι, λόγο της εμφάνισης τους η οποία τους εκφράζει. Άτομα τα οποία απλά έτυχε να γεννηθούν σε λάθος σώμα από αυτό που νιώθουν, άτομα που απλά έτυχε να μπορούν να αγαπήσουν ερωτικά μόνο άτομα του ίδιου φύλου ή και των δύο ή και των τριών ή και κανένα.


Τα Pride λοιπόν, για όσους αναρωτιούνται γιατί γίνονται ακόμα, γίνονται έτσι ώστε ο συνάνθρωπός σου να μπορεί να βγει από το σπίτι του ντυμένος όπως κι αν τον εκφράζει, και να μην νιώθει ότι μπορεί κάποιος να θέλει να του επιτεθεί με μοναδικό λόγο το ότι δεν μπορεί ή δεν θέλει να προσαρμοστεί στα κοινωνικά στερεότυπα που δημιουργήθηκαν από λάθος πρότυπα.

Γίνονται έτσι ώστε, ο κολλητός σου που έτυχε να είναι gay, να μπορεί να βγει στον δρόμο κρατώντας το αγόρι του από το χέρι και να ρίχνει και ένα πεταχτό φιλί όποτε θέλει χωρίς να φοβάται ότι κάποιος που κάνει τα ίδια πράγματα (ίσως και πιο έντονα) με άτομα του αντίθετου φύλου να του επιτεθεί.

Γίνονται απλά για να πας εκεί και να περάσεις μία από τις πιο γαμάτες μέρες της ζωής σου, αφού θα πας για να υποστηρίξεις ανθρώπινα δικαιώματα και λίγο μετά να χορεύεις στους ρυθμούς κάποιου γνωστού καλλιτέχνη ΔΩΡΕΑΝ, απλά επειδή τα πλήρωσε όλα η οργάνωση.

Από κάτω ακολουθεί ένα βίντεο και φωτογραφίες από διάφορες στιγμές τις εκδήλωσης.

Τα λέμε του χρόνου λοιπόν στο Athens Pride 2019.

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here