Το Μουσείο Μπενάκη φιλοξένησε και φέτος το μεγαλύτερο φωτογραφικό event στην Ελλάδα. Εγώ έχω την τύχη να είμαι στην ομάδα των εθελοντών οπότε ζω το event από μέσα και γι αυτό θα μοιραστώ μαζί σας μια ίσως όχι και τόσο αντικειμενική άποψη στο θέμα μα σίγουρα μοναδική. Ρίχνοντας μια ματιά στις δουλειές των προηγούμενων χρόνων παρατηρώ το εξής. Αρχικά είναι πολύ περισσότερες σε αριθμό πράγμα που σημαίνει ότι όλο και περισσότερος κόσμος μαθαίνει για την διοργάνωση και επιθυμεί να μοιραστεί με το κοινό, τον εαυτό του ολόκληρο μέσα από την δουλειά του. Οι αίθουσες με τα έργα δεν τελειώνουν ποτέ. Υπάρχουν κρυμμένες γωνίες όπως αυτή του Photo Marathon. Κάπου εκεί που σκέφτεσαι πόσο κρίμα ήταν που τέλειωσαν τα εκθέματα, ξεπηδά και μια ακόμα αίθουσα στον δεύτερο όροφο.

Έπειτα, βλέπω πως τα όρια της κλασικής φωτογραφίας καταπατούνται. Η συγκεκριμένη έκθεση ξεφεύγει από το συμβατικό και αφήνει στον θεατή το περιθώριο να βγει από το κουτί με τους τέσσερις τοίχους μιας κοινής παρουσίασης τοπίων ή ανθρώπων. Απίθανα installations, και γλυπτά που δίνουν μια άλλη διάσταση στην τέχνη της φωτογραφίας. Δεν είναι βαρετή. Κουβαλάει μαζί της τα συναισθήματα και την ενέργεια του καλλιτέχνη που την φέρνει στη ζωή.

Έτυχε ακόμα να συναναστραφώ για λίγο μερικούς από τους καλλιτέχνες και πραγματικά υπάρχει τέτοια αγωνία. Κατά τη γνώμη μου, δεν θα έπρεπε. Μπορείτε να το διαπιστώσετε και μόνοι σας guys.

Θα μπορούσα να γράφω ακόμα πιο φορτισμένα για κάτι που αγαπώ τόσο αλλά προτείνω να μην χρονοτριβώ και να σε αφήσω να ντυθείς για να επισκευτείς την έκθεση.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ:
Πέμπτη: 10:00-18:00
Παρασκευή: 10:00-22:00
Σάββατο: 10:00-22:00
Κυριακή: 10:00-18:00

Τιμή εισόδου: 6 € γενική, 4 € μειωμένη

Περισσότερες πληροφορίες και για τους καλλιτέχνες : https://www.photofestival.gr/

Μερικές φωτογραφίες παρακάτω:

 

Θα σας δω όλους εκεί. Πραγματικά αξίζει.

3
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΕπιλόχεια κατάθλιψη: Όλες μπορούμε να τη νικήσουμε
Επόμενο άρθρο3 Ταινίες φαντασίας που πρέπει να δεις
Εβελίνα,χάρηκα. Είμαι (σχεδόν) 19 χρονών και κατά τύχη σπουδάζω Πολιτική Επιστήμη και Ιστορία στο Πάντειο. Το όνειρό μου ιδανικά θα ήταν να έχω το ταλέντο να γίνω καλλιτέχνης. Σε ένα πιο ρεαλιστικό επίπεδο όμως με ελκύει η δημοσιογραφία. Έχω να θρέψω έναν εγωισμό και ένα ψώνιο,βλέπετε. Δεν θα ήθελα να δηλώσω κάτι κλισέ σχετικά με το γράψιμο γιατί στην τελική τα κείμενα μου θα είναι μόνο η δική μου αντικειμενική πραγματικότητα, όσο παράδοξο και αν φαίνεται. Όπως θα έλεγε και η κολλητή μου, και εγώ κάπως παράδοξη είμαι.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.