Έφτασε η στιγμή για το παιχνίδι που πάντα επιθυμούσες. Είσαι έτοιμος για επιβίβαση; Να ξέρεις πως μπορείς να διαλέξεις όποια εποχή θέλεις. Οι επιλογές σου είναι πάμπολλες: δεινόσαυροι, αρχαία Ελλάδα, επανάσταση, μελ… Εντάξει, φαίνεται πως μπήκες αποφασισμένος σε αυτή τη χρονομηχανή. Φύγαμε λοιπόν για το μέλλον!

Σαν να άλλαξε πολύ ο κόσμος, δεν βρίσκεις; Ακόμα κι ο τρόπος που τον αντικρίζεις. Ένα ψηφιακό μάτι σου δίνει πρόσβαση σε αυτές τις άχαρες πόλεις, γεμάτες ψηλά και γκρίζα κτίρια, δίχως καμία υπενθύμιση πως η φύση μας δίνει ζωή. Και τα παιχνίδια που πήρες μαζί σου έγιναν καπνός. Μα κάτι αγγίζεις. Μπροστά σου βρίσκεται μια οθόνη. Μέσω αυτής, μπορείς πια να παίζεις, να συναντάς ανθρώπους από άλλες χώρες κι άλλες ηπείρους, να αναπτύσσεις φιλίες και να ερωτεύεσαι. Λίγες μέρες βρίσκεσαι στο μέλλον και σχεδόν ξέχασες ποιος είσαι. Όλα φαντάζουν μια ψευδαίσθηση. Συνδεδεμένος συνεχώς με το ψηφιακό παιχνίδι, δύσκολα διακρίνεις πια ανάμεσα σε ψέμα κι αλήθεια. Άκουσες τις προάλλες κάτι για μια βασίλισσα, που κυριεύει την τεχνολογία. Κάποιοι τη θαύμαζαν πολύ, μα άλλοι έκρυβαν μέσα τους οργή. “Θέλει να μας έχει όλους υπό τον έλεγχο της: τι λέμε, τι σκεφτόμαστε, πώς ζούμε”. Δεν γνωρίζω αν ευθυνόταν εκείνη, μα ένοιωσα ένα ρίγος ξαφνικά να με διαπερνάει.

Το μέλλον αναφέρεται στην ψηφιακή εποχή κι η χρονομηχανή σου δεν είναι άλλη από το θέατρο Ιλίσια. Μόλις διεισδύσεις σε αυτό το τρισδιάστατο παραμύθι, η αντίληψη σου για την τεχνολογία θα κλονιστεί. Δεν είναι πως δεν ήξερες, μα φταίει που δεν υπενθύμιζες στον εαυτό σου. Μια φαντασμαγορική παράσταση, για ένα ανθρώπινο ρομπότ που συνυπάρχει με ατσάλινους ανθρώπους. Λίγη καλοσύνη, που χρησιμοποιεί ως δίαυλο τον χορό, ζεσταίνει ακόμα και το πιο κρύο μέταλλο. Κι αν τελικά καταφέρει να το λιώσει, ίσως εκείνοι καταλάβουν πως δεν το χρειάζονταν ποτέ. Διότι κι αν πληγωθείς χωρίς το μέταλλο σου, η ζέστη θα είναι εκεί για να επουλώσει τις πληγές.

Τρεις νέοι στην τρισδιάστατη εποχή συναντούν ένα ρομπότ του παρελθόντος. Ένα ρομπότ που ρισκάρει, που νοιώθει και που αποδεικνύεται άνθρωπος ίσως και λίγο παραπάνω από αυτούς που θέλουν να αποκαλούνται άνθρωποι. Ένα ρομπότ που αντιστέκεται και θυμίζει στον κόσμο πώς να είναι ξανά αληθινός, πως η αξία της ανάμνησης βρίσκεται στη μαγεία του δευτερολέπτου κι όχι στο πόσοι την αντίκρισαν στο καθημερινό βιαστικό μακροβούτι των αναμνήσεων. Κι έτσι θυμάσαι πάλι τι σημαίνει να είσαι ελεύθερος. Αυτό είναι και το ηθικό δίδαγμα του σύγχρονου παραμυθιού: « Ελεύθερος είσαι από τη φύση σου, εκτός κι αν το ξεχάσεις».

ΣΕ ΨΗΦΙΑΚΟ ΡΟΛΟ:
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΒΑΛΤΙΝΟΣ
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΨΗΦΙΑΚΑ:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΦΕΡΕΝΤΙΝΟΣ
ΤΑΚΗΣ ΒΛΑΣΤΟΣ
Κείμενο
Νικηφόρος Βαλτινός & Θωμάς Αντωνάτος
Σκηνοθεσία
Θωμάς Αντωνάτος
Χορογραφίες
Δημήτρης Μαργαρίτης
Σκηνογράφος / Ενδυματολόγος
Εμμανουέλα Αλφιέρη
Πρωτότυπη Μουσική
Γιώργος Αρκομάνης
Επιμέλεια 3D προβολών
Ευάγγελος Τσαρούμης
Γραφικά
Λητώ Αρέτα
Βοηθός Σκηνοθέτη
Μαρία Καραμάνη
Φωτογραφίες Παράστασης
Αγγελική Κοκκοβέ
Τρέιλερ Παράστασης
Αλέξανδρος Παπαθανασόπουλος
Επικοινωνία
IMMAGINE ADVERTISING

9

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.