A Silent Voice (Koe no Katachi), το άνιμε που αδημονούσαμε να παρακολουθήσουμε και όντας ακόμα πιο ιδιαίτερο από τις αρχικές μας προσδοκίες, δεν απογοήτευσε.

Βασισμένο στο ομότιτλο μάνγκα της Yoshitoki Ooima, το Κοe no Katachi ακολουθεί την κωφάλαλη Nishimiya Shoko όταν εγγράφεται σε νέο σχολείο. Εκεί πέφτει θύμα σχολικού εκφοβισμού από κάποιους από τους συμμαθητές της, κυρίως από τον Ishida Shouya. Όταν αναγκάζεται να μεταφερθεί σε άλλο σχολείο, όλοι κατηγορούν τον Ishida με αποτέλεσμα να τον περιθωριοποιήσουν και να πέσει και αυτός θύμα bullying. Kάποια χρόνια αργότερα οι δρόμοι του Ishida και της Nishimiya ξανασυναντιούνται…

Το Α Silent Voice δεν επικεντρώνεται τόσο στην Nishimiya και πώς αντιμετωπίζει την αναπηρία της όπως περιμέναμε να δούμε, αλλά περισσότερο στην ζωή του αγοριού και του ψυχολογικού του κόσμου. Ούτε το ρομαντικό στοιχείο φαίνεται να κυριαρχεί που αν και υπάρχει, έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Αντιθέτως, μας παρουσιάζεται μια ιστορία που εισχωρεί σε σοβαρά και ώριμα ζητήματα που αποσχολούν τους νεαρούς ενήλικες μέσα στην κοινωνία. To κοινωνικό άγχος, η διαφορετικότητα, η ανάγκη αποδοχής από το περίγυρο σου, οι τάσεις αυτοκτονίας και η βία στα σχολεία είναι μερικά από τα σημαντικά θέματα που πραγματεύεται, αποκαλύπτοντας την πλευρά του θύματος, αλλά και του θύτη. Αυτό που φαίνεται να απασχολεί περισσότερο την ταινία είναι η αίσθηση του εαυτού, πως για να μπορέσεις να αποκαλυφθείς ξανά στον κόσμο πρέπει να σταματήσεις να τον μισείς, να τον αποδεχτείς, να ξεπεράσεις τις τύψεις και τις ανασφάλειες που σε κατακλύζουν, να διορθώσεις τα λάθη σου και να βρεις φίλους άξιους να περάσεις το υπόλοιπο της ζωής σου μαζί τους.

Οι Nishimiya και Ishida παρουσιάζονται ολοκληρωμένοι, με τις ανησυχίες τους και την εξέλιξη τους κατά την διάρκεια της ταινίας να είναι εμφανής, αγγίζοντας τον θεατή. Ένα παράπονο που εκφράζουν όσοι έχουν διαβάσει το μάνγκα είναι πως οι δεύτεροι χαρακτήρες δεν αναπτύσσονται όπως τους έχει γράψει η Yoshitoki Ooima. Δυστυχώς όμως είναι απόλυτα λογικό να μην μπορούν να χωρέσουν όλες η λεπτομέρεις του μάνγκα σε ένα δίωρο άνιμε.

Το animation είναι φανταστικό με την μουσική να πλαισιώνει άριστα την ιστορία. Η voice actor για τον χαρακτήρα της Nishimiya, Saori Hayami κάνει μια εξαιρετική δουλειά στην αιχμαλώτιση του χαρακτήρα της. Ξεχωριστή είναι και η σκηνοθεσία της Naoko Yamada που πραγματοποιεί μια απροσδόκητη χρήση της εικόνας, όπως τα πλάνα από τα γόνατα και κάτω που αντικατοπτρίζουν με ακρίβεια την οπτική γωνία των πρωταγωνιστών και συντελούν σε έναν εναλλακτικό τρόπο θέασης του κόσμου.

Το Koe no Katachi έρχεται να καταρρίψει τα στερεότυπα που φαίνεται να κυριαρχούν για τον χώρο των άνιμε, όπως αυτό της “παιδικότητα” τους. Αποτελεί ένα πανέμορφο και συγκινητικό άνιμε για την εξιλέωση, την συγχώρεση, την φιλία και την ικανότητα του ανθρώπου να καλυτερεύει που αξίζει να παρακολουθήσετε ακόμα και αν δεν έχετε ξαναδεί στην ζωή σας άνιμε.

4

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Excellent blog you have here but I was wanting to know
    if you knew of any discussion boards that cover the same topics talked about in this article?
    I’d really like to be a part of online community where I can get responses from
    other experienced people that share the same interest. If you have any suggestions, please let me know.
    Bless you!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.